Interview Marina en Gerrit, 14° en 15° op de lijst Open VLD plus

Bij het publiceren van de lijst kandidaten van de liberale partij Open VLD plus voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober (zie ons artikel van 15 augustus) viel een mooie verrassing uit de bus: twee kandidaten uit Landskouter! We gingen onmiddellijk op zoek naar Marina Niemegeers-Bovyn en Gerrit Comhaire, beiden uit de Aelmoezenijestraat. Ze staan respectievelijk 14e en 15e op de lijst.

Gerrit Comhaire en Marina Niemegeers-Bovyn. De liberale kandidaten uit Landskouter zijn klaar voor een dubbelinterview voor de landskouterse post.

De kandidatenlijst van Open VLD plus werd in de voorbije maanden maar met mondjesmaat gecommuniceerd. Het zag er lang naar uit dat de liberalen geen kandidaten zouden vinden in Landskouter. Erna Roegiers-Tondeleir blijft de partij steunen, maar is geen kandidate meer. Op 14 augustus, twee maanden voor de verkiezingen, kwam lijsttrekker Filip Michiels met de definitieve lijst naar buiten en daar staan ook Landskouternaars Marina Niemegeers-Bovyn en Gerrit Comhaire op.

Gerrit werkt in Lochristi als verkoper van tuinmeubelen, maar gaat eerstdaags op pensioen. “Ik kom uit de levendige bloemekenswijk in Lovendegem waar iedereen mekaar kent. Van jongsaf ben ik liberaal, mijn ouders waren zelfstandig, het was belangrijk om veel mensen te kennen. Na mijn scheiding heb ik nieuwe liefde gevonden in Landskouter. Het is toch even aanpassen; hier is er minder leven in ’t dorp”, aldus Comhaire, die voorzitter was van Open VLD in Lovendegem. “Nationaal voorzitter Rutten spoorde mij aan om mij ook hier in Oosterzele te engageren in de politiek en nu ben ik ondervoozitter van de afdeling. Dienstbetoon is mijn passie. Is de openbare verlichting kapot? De burgemeester ging het oplossen, maar na twee weken was er nog niets gebeurd. Ik heb dan zelf Eandis gebeld en twee dagen later was het opgelost. Ik krijg het op mijn heupen van loze beloftes. Ik zal zelf nooit iets beloven, maar wel proberen en ook feedback geven als het niet lukt”. Comhaire daagt dus meteen burgemeester Van Durme uit.

Marina Bovyn en haar man Hans Niemegeers kwamen in 1986 in Landskouter wonen. De eerste kennismaking met de gemeentepolitiek was via de nonkel van Hans – Ernest De Witte – liberaal ere-schepen van Oosterzele en politiek actief tussen 1971 en 2006 (overleden in 2013). “Later hebben we dezelfde steun gegeven aan Erna (Tondeleir) die Landskouter een stem gaf in de gemeentepolitiek. Nu Erna stopt werd mij gevraagd om in haar voetsporen te treden en de belangen van alle inwoners van Landskouter te verdedigen en hun stem te laten horen in het gemeentehuis”, aldus Marina. Ze heeft twee dochters en 2 kleinkinderen en werkt bij de liberale vakbond op de boekhouding. We kennen Marina als bestuurslid van de Ploegfeesten en medewerkster van de Paaseierenraap en Sinterklaasfeest. “Bij die laatste initiatieven worden de opbrengsten geschonken aan organisaties die zich inzetten voor de zwakkeren onder ons en dat is mijn grootste zorg: kinderen, senioren en minder-validen”. Zo laat Marina duidelijk weten wat haar voornaamste politieke drijfveer is.

Mogelijkheden in Landskouter

Welke verbeteringspunten zien de kandidaten voor Landskouter? “De pastorietuin, het enige plekje openbaar groen in ’t dorp, moet behouden blijven. Onbegrijpelijk dat het gemeentebestuur dit verkaveld heeft zonder enig overleg met de bevolking”, aldus Marina. “Ik heb ook de ambitie om de schoolomgeving veiliger te maken”.

Gerrit verwijst dan weer naar het kruispunt van de Aalmoezenijestraat met de Geraardsbergsesteenweg. “Er wordt daar nogal gevlamd. En waarom stopt de trein niet in het weekend?” Marina knikt. Ze herinnert zich nog hoe ze destijds heeft meegeholpen om de halte te behouden, door iedereen te mobiliseren toen de NMBS een telling organiseerde.

“Een buurtwinkel zou wel handig zijn”, stelt Marina. “Dat zou dan eventueel op de Geraardsbergsesteenweg kunnen, dan hebben ze passage” aldus Gerrit.

Gerrit brengt nog een aantal aandachtspunten naar voren. Hij is niet tevreden met het afvalbeleid in de gemeente, De prijs is sterk gestegen sinds er per gewicht gerekend wordt en de milieubelasting is nog niet gezakt. Gerrit is DJ bij Topradio en heeft een BTW nummer. “De lokale taksen zijn hier een stuk hoger dan in Lovendegem”.

Communicatie

Hoe houden deze kandidaten voeling met de bevolking? Gerrit: “Mijn specialiteit is van deur tot deur te gaan om een babbel te slaan. Véél beter dan op feestjes kaartjes uitdelen. Burgemeester Van Durme steekt zijn kop binnen en geeft zijn kaartje af – het is zeer kort”.

Marina: “Ik luister graag, ben beschikbaar voor de mensen en laat hen praten. Welke noden hebben ze? Weten ze waar ze terecht kunnen? Hoeveel subsidies bestaan er niet waar de mensen – zwakkeren dan nog – gewoon niet van af weten? Wordt dit nu voldoende pro-actief meegedeeld?” Gerrit bevestigt: “Mensen hebben behoefte om geholpen te worden, al is het maar met een babbel. Ze worden soms aan hun lot overgelaten”.

Gerrit had als voorzitter van Open VLD in Lovendegem een goede relatie met de CD&V. “Ik ben voorstander om ook positief te zijn voor andere partijen. In de bibliotheekraad klikt het goed met individuen van andere partijen, al blijft dat bescheiden”. Marina verkiest een goed debat boven ruzie maken, “zolang alles realistisch en uitvoerbaar is”.

Verwachtingen

Beide kandidaten hebben de ambitie om verkozen te worden. Gerrit is blij dat de liberalen onder eigen naam Open VLD opkomen en heeft goede verwachtingen. “We gaan ons vel duur verkopen. Ik weet dat de burgemeester er niet gerust in is”.

 

Interview Elsy De Wilde, 6e plaats op kartellijst CD&V / N-VA

Elsy De Wilde heeft een mooie zesde plaats bekomen op de CD&V / N-VA kartellijst, na vier huidige CD&V leden van het schepencollege Van Durme, Meuleman, Verdonck en De Turck en Filip Vermeiren uit Scheldewindeke. Zo is meteen ook elke deelgemeente van groot Oosterzele vertegenwoordigd in de top 6.

De kandidate uit Landskouter werd ook benaderd door andere partijen, maar koos voor CD&V. Er zit trouwens een christendemocratische traditie in de familie De Wilde. Elsy maakt deel uit van een groep CD&V nieuwelingen die een centrale plaats innemen op de lijst en van onderuit geduwd worden door meer ervaren kandidaten. Zoals u weet presenteren de N-VA kandidaten zich in blok onderaan de lijst.

Elsy De Wilde staat op de zesde plaats, lijst CD&V / N-VA, voor de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2018 (foto via Elsy)

In het najaar van vorig jaar trad Elsy op de voorgrond toen haar buren na een woningbrand op straat stonden. In een mum van tijd had ze een benefiet op poten gezet met inzamelingen van klederen en allerhande spullen. Op 1 december volgde een geslaagde benefietavond.

Elsy zet zich graag in voor mensen die het nodig hebben. Ze houdt van uitdagingen die op het eerste zicht onmogelijk lijken en is gewoon van lange dagen te werken. Uit haar plaats op de lijst, vlak na de huidige CD&V schepenen, blijkt ook haar ambtie. “Ik ben nu al zaken aan het bekijken zoals het gemeentedecreet en de verkiezingswet” zegt Elsy. “Samen met de schepenen wil ik me inwerken in dossiers zoals de N42 en ruimtelijke ordening. Ik zit het werk volledig zitten, het boeit mij al lang en ik volg het op de voet.”

Communicatie

Elsy kan nog veel leren en luistert ook graag naar de mensen. “Misschien moeten we ’s een poll organiseren, de mensen bevragen, over thema’s zoals een eventuele gemeentefusie of de toekomst van onze kerken”. Ze wil ook duidelijk communiceren, via een eigen webpagina of facebook bijvoorbeeld waar de drempel zeker voor jongeren een stuk lager is. “Mensen mogen mij altijd bellen; ik sta ook open voor kritiek. Mijn enig minpunt is misschien dat mijn hart op de tong ligt”, aldus Elsy.

Over de geplande verkoop van de pastorijwoning en de verkaveling van de pastorietuin geeft Elsy toe dat er soms te snel beslist wordt. “In zo’n gevoelige dossiers is het beter wat tijd te nemen, te luisteren en goed te communiceren. Het zou jammer zijn voor Landskouter om de Padre te verliezen”.

Onlangs zagen we haar ook als voortrekker voor het op te richten BIN (Buurt Informatie Netwerk) Landskouter-Gijzenzele. Dat zijn de enige twee deelgemeenten die nog geen BIN kennen. Directeur operaties van de politiezone Rhode & Schelde Eric Vandeputte had haar gevraagd om dit BIN mee te organiseren. “Veiligheid is belangrijk voor mij, zeker na de inbraakgolf vorig jaar. Voetpaden en fietspaden vind ik ook belangrijk, alsook de veiligheid van schoolgaande kinderen. Er is nood aan speelstraten. En ik wil mij ook inzetten voor het behoud van de landelijkheid van Oosterzele” stelt Elsy.

Samenwerking met oppositie

Hoe ziet Elsy de nu soms stroeve samenwerking met de oppositie evolueren? “Open VLD plus komt vaak met goede ideeën, bvb. over jeugdwerking. Ik zie mogelijkheden om met een jonge generatie samen te werken. Maar de oppositie moet ook de realisaties van de meerderheid erkennen, zoals bvb. het Huis van het Kind. Groene thema’s worden belangrijk, maar moeten realistisch en uitvoerbaar blijven”, knipoogt ze ook naar de kleinere oppositiepartij Groen Oosterzele.

Ze zit met de andere jong-CD&V’ers op dezelfde golflengte. Die vormen op de lijst een middenblok tussen de lijsttrekkers en -duwers. Ze gaan al ’s samen op stap. Elsy amuseert zich graag en wil dat de mensen haar zien zoals ze is. Ze wil even aanspreekbaar blijven als tevoren, maar er dan nog meer gevolg aan kunnen geven. Ze wil een stem zijn voor Landskouter. “Als kleinste gemeente is dat nodig; kleinere gemeenten mogen meer aandacht krijgen”, besluit Elsy.

 

Nieuw financieel beheerder voor Gemeente en OCMW

In de gemeenteraad van 25 januari legde Elke Demeulenaere de eed af als financieel beheerder voor Gemeente en OCMW. Daarmee wordt ze vanaf 1 februari a.s. aangesteld als financieel beheerder voor Gemeente en OCMW Oosterzele.

foto LinkedIn

In 2008 studeerde Elke af als master in de bedrijfseconomie en ging daarna onmiddellijk aan de slag aan de Universiteit Gent als onderzoeker aan de Vakgroep Accountancy & Bedrijfsfinanciering. Eind 2013 startte ze als organisatiemedewerker financiën op de dienst Boekhouding van het provinciebestuur Oost-Vlaanderen om daarna als financieel beheerder voor het OCMW Melle te werken.

Een selfie is mooi, maar familie- en vriendenfoto’s zijn mooier

Onze gemeente Oosterzele leeft, maar laten we vooral attent blijven voor onze families, vrienden, buren en kennissen.

70 jaar markt , 40 jaar wielerclub Zwervers , 40 jaar gemeentelijke muziekschool, de kerstmarkt in het weekend van 9 en 10 december van en door onze buurtwinkels , de nieuwjaarsreceptie in Landskouter op 7 januari 2018 om 17 u . Oosterzele onderneemt! En er is meer. LED-verlichting , weging afvalfractie zodat er beter gesorteerd wordt en minder moet worden betaald, een mobiliteits- en communicatieplan, diverse betaalbare woonprojecten in bijna alle deelgemeenten met huur / koop , voor jong en minder jong , voor zorg en minder zorg , assistentiewoningen, studio’s , appartementen met een of meerdere slaapkamers zodat iedereen van Oosterzele in Oosterzele kan blijven wonen.
Naast het behoud van ons  landelijk Oosterzele ijveren we steevast ook voor een veiliger Oosterzele met camera’s op de N42 die de dievenbendes succesrijk aanpakken. Een veiliger Oosterzele houdt tegelijk in dat we allemaal iets trager door onze straten en dorpskernen rijden.

Johan Van Durme met Sinterklaas, zijn zwarte Pieten en enkele kinderen tijdens het benefiet voor de familie De Corte in GC De Kluize

Voorts is er onze onverdroten inzet voor een betaalbare, maar uitstekende kinderopvang tijdens de schooldagen en buiten de schooldagen op sportkampen en jeugdinitiatieven. Alsook voor een betere digitale dienstverlening, zie daarover onze website Oosterzele. Er is reeds veel mogelijk om via de computer met gemeentelijke formulieren om te gaan.

Een sociaal  Oosterzele met inzet voor onze zieken (ziekenzorg), voor mensen met tegenslagen en minderbedeelden…. Laat ons hart spreken met Kerstmis en Nieuwjaar in het vooruitzicht.

Hoopvol en gedreven

Uw Burgemeester
Johan Van Durme

De Burgemeester op AVS

Deze week stond Van Durme ook centraal in de reeks #deburgemeester op AVS. Het Oost-Vlaams televisie beschrijft haar reeks als volgt:

Met ‘ De Burgemeester’ trekken we naar alle gemeentes uit onze regio. We gaan er een week op stap met de respectieve burgemeesters. Niet om hun politieke agenda te controleren wel in tegendeel. We willen kennis maken met de man of vrouw die even de sjerp los laat en zich inlaat met de kleine en grote dingen uit het dagelijks leven. Want ook de burgemeester heeft z’n hobby, z’n passie, z’n familieleven.

U kan de reeks herbekijken via de website van AVS: http://www.avs.be/programmas/de-burgemeester

Hieronder alvast de reeds gepubliceerde afleveringen.

Het leven na de brand

In het 13e jaar dat Veronique en Koen in hun huis te Landskouter wonen, op vrijdag de 13e oktober, slaat het noodlot toe. Hun woning en bezittingen gaan in vlammen op. Gelukkig raakt niemand gewond. Koen vertelt over de moeilijke weken voor zijn gezin. Hij uit zijn dankbaarheid voor de grote golf van solidariteit. Hij wil u laten weten hoe het met hen gaat.

Die noodlottige vrijdagmiddag was Koen al bijna thuis van zijn werk. Op de Rooberg krijgt hij telefoon van Veronique. Ze heeft een klop gehoord in huis, er volgt hevige rookontwikkeling. Wanneer Koen arriveert komen de vlammen al uit het dak; hij kan nog twee computers uit het huis halen. De hond en 11 van de 13 katten worden met de hulp van spoorwegwerkers gered. Het gezin wordt opgevangen bij André en Erna Rogiers-Tondeleir, hun buren net over de spoorweg.

Dat weekend kunnen de De Cortes terecht bij familie in Deinze. Het gezin wordt wel gesplitst tussen de woning van de schoonouders en die van de schoonzus 4 straten verderop. Diezelfde avond worden aankopen gedaan in de Carrefour in Sint-Denijs-Westrem. Koen wordt er aangesproken door Landskouternaars die voor hen spullen aan het kopen zijn. Elsy De Wilde had intussen toestemming gevraagd om op facebook een actie op te zetten: de eerste tekenen van een massale solidariteitsgolf.

Koen De Corte (foto@ulrik.be)

Inzamelactie gigantisch succes

Het inzamelen van kleren wordt een overrompeling. Padre Renaat doet een oproep tot solidariteit via een pamflet in de brievenbussen. Elsy is die zaterdag in de weer van 5u ’s ochtends tot 7u ’s avonds. Voor de massa ingezamelde kleren wordt uiteindelijk een container gevonden. Die wordt maandag geplaatst voor de noodwoning in Scheldewindeke die het gemeentebestuur ter beschikking stelt van het gezin.

Op 22 oktober betrekt het gezin de noodwoning, na het vinden van de meest geschikte meubels uit het aanbod van de gemeenschap. Toch is Koen niet helemaal tevreden. De woning is te klein voor het gezin. Mankementen worden wel een voor een met het OCMW weggewerkt, maar het grootste probleem is de afstand naar de school in Lemberge. Het gezin zoekt nog steeds naar een geschikte huurwoning in Landskouter of Lemberge.

Diefstal

Koen komt regelmatig terug naar het door brand getroffen huis. Zo moest hij de digicorders van Telent gaan halen. Hoewel die door de brand half gesmolten zijn, eiste het bedrijf deze terug. Op dat moment doet hij een akelige ontdekking. Er is ingebroken. De palletkachel die hij in zijn werkkot had gestoken, is verdwenen, samen met een ladder en werkmateriaal. Zijn aanhangwagen is ook weg. Die wordt later door een boer in Scheldewindeke teruggevonden.

Hij stelde ook vast dat een haag, aflsuiting en zakken fruit op zijn hof waren stukgereden, wellicht door de aannemer die in opdracht van de gemeente de overgebleven dakleien van de woning kwamen verwijderen.

Nieuwbouw

De woning is verloren, maar Koen wil een nieuwe bouwen. Eerst wachten tot de bank en de verzekeringsmaatschappij het dossier verwerkt hebben. Hij kent al iemand die de afbraak wil doen, heeft een aannemer op het oog en werd ook benaderd door een architect. Toen de juffen en leraars in Lemberge aan dochter Chloë vroegen wat de familie gelukkig zou maken, antwoordde ze “ik wil mijn huis terug”.

Veronique en Koen beloven hun kinderen dat ze hun bezittingen zullen terugkrijgen. Ze vragen enkel geduld en hebben aan elkeen gevraagd wat hun prioriteit is. Winkelen is soms moeilijk. Als Koen in een speelgoed- of meubelwinkel iets herkenbaars ziet, denkt hij aan waar dat stond in het huis.

Naast de inzamelactie van burgers kon het gezin ook rekenen op steun van handelaars zoals het Zoeteke, slagerij Günther en Wendy of de melkboer uit Oosterzele. De schoonvader schreef grote ketens aan. Zo kregen ze bij Dreamland 5 boekentassen voor de kinderen, volledig gevuld met spullen. Bij een kledingketen mochten ze kiezen uit stockoverschotten.

Koen is oprecht blij met al die hulp, al blijft het aannemen altijd een beetje moeilijk. Hij is enorm dankbaar aan iedereen, in het bijzonder Elsy De Wilde. Hij had niet gedacht dat de solidariteitsactie zo’n omvang zou krijgen.

Hechtere familie

In de eerste weken na de brand wordt je geleefd, zegt Koen. Zelf is hij hartpatient en kreeg hij extra medicatie. Ieder lid van het gezin kreeg de weerslag van de brand op een ander moment. Maar uiteindelijk is de familie hechter geworden. De ouders laten hun kinderen niet meer alleen. Als Koen boodschappen doet wil hij zo snel mogelijk terug naar huis.

Professer Taeldeman overleden

Professor taalkunde en bekend Oosterzelenaar Johan Taeldeman is op 73-jarige leeftijd overleden aan een hartfalen. Hij woonde een tijdlang in de Bakkerstraat in Landskouter en verhuisde nadien naar Balegem. Taeldeman was afkomstig van Maldegem.

Professor Taeldeman is vooral gekend om zijn kennis van de dialecten. Zo bracht hij eind 2011 het Woordenboek van de Oosterzeelse dialecten uit, waarbij de professor-op-rust samenwerkt met lokale werkgroepen. In Landskouter waren dat Antoine en Gaby Heyerick, Danny De Bosscher, Simonne Govaert, Erna Tondeleir en Noel Minnaert. Het project was vier jaar eerder van start gegaan onder impuls van schepen van cultuur Paul Cottenie. Lees meer over het woordenboek in ons artikel Dialectenboek uit december 2011.

Johan Taeldeman bij de voorstelling van het Woordenboek van de Oosterzeelse dialecten eind 2011

Politieke reacties

Burgemeester Van Durme: “Oosterzele verliest een geëerde vriend die vriend was van jong en oud, van de gewone man of vrouw en van zijn collega’s proffen. Hij kon eenvoudig moeilijke zaken uitleggen en werd bijzonder gerespecteerd voor zijn eenvoud en terzelfdertijd voor zijn enorme kennis. Een wijze man is heengegaan”.

Filip Michiels noemt Taeldeman “een autoriteit op het gebied van taal, taalkunde en dialect. Zelfs na zijn pensioen bleef hij gepassioneerd door de taal die gebruikt wordt op straat, in de kroeg, bij de duivenmelkers, op school en in zijn Balegem. Hij bleef altijd de promotor van het dialect…”

Groen noemt de professor op haar facebookpagina “een wijs man, een icoon van het Vlaamse dialect…”

Proficiat Frans en Simonna – diamanten huwelijk Bekaert-Van Vijle

Vandaag werd het echtpaar Frans Bekaert en Simonna Van Vijle uit Landskouter in de bloemetjes gezet in het IJzeren Hekken naar aanleiding van hun 60-jarig huwelijksjubileum. Zij trouwden op 29 september 1956 in Sint-Lievens-Esse.

Frans en Simonna Bekaert-Van Vijle met familie, geflankeerd door schepenen Meuleman, De Groote en Verdonck

Frans en Simonna Bekaert-Van Vijle met familie, geflankeerd door schepenen Meuleman, Verdonck en De Groote

Frans – wiens officiële eerste voornaam Hector is – is geboren Landskouternaar en werd vorige maand 86 jaar oud. Simonna werd geboren in Oosterzele in dezelfde maand en jaar als haar man. Ze wonen op de Rooberg 35.

Het echtpaar telt 2 dochters, 3 kleinkinderen en 1 achterkleinkind. Dit geeft meteen aanleiding voor een viergeslacht met overgrootmoeder Simonna (86 jaar), grootmoeder Vera (53), moeder Lisa (25) en dochter Chloë (3).

Viergeslacht met Simonna, Vera, Lisa en Chloë

Viergeslacht met Simonna, Vera, Lisa en Chloë

Frans Bekaert is 12 jaar schepen geweest (van monumentenzorg en openbare werken) en is sedert 2001 ereschepen van de gemeente.

Hieronder kan u de speeches beluisteren van schepenen Christ Mueleman, Marleen Verdonck en Jean-Marie De Groote, die de gemeente Oosterzele vertegenwoordigden op de receptie.

Workshops rond creativiteit en verdieping langs het bos

Al gehoord van Arbol? Het is een plaats langs het Aelmoeseneibos waar je individueel of in kleine groep tot jezelf kan komen, in alle vrijheid en binnen een veilige sfeer. Wij gingen een kijkje nemen bij Ilse Makelberge in de Aalmoezenijestraat nummer 8.

Ilse woont al bijna 6 jaar in Landskouter, heeft een bachelor in orthopedagogie en heeft 10 jaar in de bijzondere jeugdzorg gewerkt. Ze heeft zich bijgeschoold in creatieve werkmethoden om de jongeren een alternatief kanaal te bieden om zich te uiten en zo conflictsituaties te ontmijnen. Een proefproject om dit te ontwikkelen had succes en zo werd Ilse creatief agoog.

Ondertussen werd Ilse mama – het gezin telt 3 kinderen – en zocht ze deeltijds werk. Via starterslabo volgde ze een gesubsidieerd traject naar zelfstandigheid en startte ze Arbol. Ze organiseert workshops en reeksen over thema’s zoals creativiteit, zelfzorg, talenten, werken met passie, verbinding met de ander, herbronning, etc. met groepen van ongeveer 8 volwassenen. In september startte een jaartraject met een vaste groep die elke maand samenkomt.

Ilse Makelberge in haar workshopruimte in de Aalmoezenijestraat

Ilse Makelberge in haar workshopruimte in de Aalmoezenijestraat

Hoe kunnen we Arbol omschrijven? Een plaats om tot uzelf te komen, in alle vrijheid (jezelf zijn) en in alle veiligheid (iedereen op zijn gemak, open sfeer). De nabijheid van het bos wordt gebruikt om inspiratie op te doen — om te schilderen, tekenen en boetseren — en kan helpen bij reflectie, om tot jezelf te komen. De tagline van Arbol is “Groei in verbinding en creativiteit”.

In juni organiseerde Ilse een tweedaags “festival” van de Ontembare Vrouw, naar het boek van Clarissa Pinkola Estés, met verscheidene workshops en gasten. Er worden ook yogalessen en schilderateliers georganiseerd.

Arbol is online te vinden:

Pieter Landerie overleden

Vorige maand zijn we Pieter Landerie verloren. Pieter was lid van de Oosterzeelse Kunstenaarskring OK 95 en was vooral gekend voor zijn beeldhouwwerk. Hij werd geboren in Oudenaarde in 1948 en zou in april 68 worden. Hij woonde in de Aalmoezenijestraat.

Pieter Landerie (° 12 april 1948 † 7 januari 2016)

Pieter Landerie (° 12 april 1948 † 7 januari 2016)

Pieter overleed op 7 januari en werd op 15 januari begraven in de Sint-Agathakerk. Onze deelneming aan echtgenote Noëlla Van Der Sypt en familie.

Interview Padre Renaat

‘Padre’ Renaat De Paepe leidt onze parochie sinds eind 2005. Zijn 10-jarig apostolaat werd recent gevierd in de Sint-Agathakerk. Naar aanleiding hiervan publiceren we hieronder tekst en interview afgenomen door Chris met Padre Renaat. Het verscheen eerder dit jaar op het blog van het Dekenaat Oosterzele bij zijn 70e verjaardag. Gefeliciteerd Padre!

Lees hierover ook:

Padre Renaat wordt gevierd in de Sint Agathakerk met het Martinuskoor uit Massemen

Padre Renaat wordt gevierd in de Sint Agathakerk met het Martinuskoor uit Massemen

Renaat heeft geen kinderen of kleinkinderen, maar hij beschouwt de ganse parochiegemeenschap als zijn familie, waar hij sterk mee verbonden wil zijn en zorg wil voor dragen.

Je bent bijna 70, en nog steeds super actief. Vind je het rechtvaardig dat priesters zo’n hoge pensioenleeftijd hebben?

Ik ben gepensioneerd sinds mijn 65 jaar. Wat ik nu doe is vrijwilligerswerk. Het werk dat ik deed voor defensie is weggevallen. Landskouter bleef en er kwamen 5 parochies bij. Zolang ik een goed gevoel heb bij wat ik samen met heel veel mensen mag doen aan parochie-opbouw en mag rekenen op de medewerking van velen wil ik mijn opdracht blijven voortzetten: mensen samenbrengen rondom de Heer Jezus en samen zijn goddelijke weg gaan.

Landskouter is het uitverkoren dorpje om te wonen en priester te zijn. Eisen 6 parochies niet te veel verantwoordelijkheid?

Ik woonde al in Landskouter toen ik legeraalmoezenier was. Het is een klein dorp waar ik vlug thuis was en bij veel mensen een ‘beetje thuis’ vond. Van hieruit werkte ik en sprong af en toe in voor het verzorgen van vieringen in ons dekenaat.

Daarna zijn er de 5 parochies gekomen. Mijn taak was om daarmee één gemeenschap te vormen. De plaats van samenkomen was daarbij niet belangrijk, wel het samen zijn rond de Heer Jezus.

Is het moeilijk om je in te leven in de verschillende parochies?

Mij inleven en alle mensen echt leren kennen is niet mogelijk. Maar je ontmoet mensen bij verschillende gelegenheden, jonge mensen bij catechesevorming, in schoolvieringen; je ontmoet oudere mensen bij huwelijks- en doopvoorbereidingen, je komt in contact met families naar aanleiding van een sterfgeval, en dan zijn er de feestmomenten van organisaties en buurten… Ik kan geen systematische huisbezoeken doen, maar waar ik gevraagd wordt voor een babbel, een aangelegenheid, of zo maar dan ga ik daar graag op in. Iedereen is ook welkom bij mij thuis.

Je wordt graag Padre genoemd in plaats van Mr Pastoor… is dat een beetje heimwee naar het leger?

Van “Mijnheer Pastoor” houd ik niet, dat woord veronderstelt een zekere afstand en die wil ik niet. Ik ben eerst en vooral een mens tussen vele andere mensen, een gelijke, en ik respecteer iedereen die ook gewoon mens wil zijn. Daarnaast ben ik een gelovig mens die Godsverbonden leef, en wiens Zoon mijn leven kleur geeft. Daarom respecteer ik ook iedereen die leeft vanuit zijn eigen inspiratiebron, als christen gelovig, als anders-gelovige, als niet gelovige… Samen kunnen we zo veel meer.

Als gelovige ben ik priester gewijd om andere mensen voor te gaan en de vreugde te leren smaken van te leven in het spoor van Jezus. Dat is ook de opdracht die de bisschop mij heeft toevertrouwd. Mens zijn met en voor andere mensen.

Toen ik bij defensie werkte werd mij de naam padre lief, en vooral de diepe betekenis die in dat woord schuilt: papa, vader…

Je hebt een stuk van je loopbaan bij het leger doorgebracht. Had je het niet moeilijk met wapens en gevechtsstrategie?

Neen. Omdat ik wist dat ik me tussen een groep mensen bevond die wapens gebruiken op een moreel verantwoorde manier. Geen aanvalswapens, maar verdedigingswapens bedoeld voor de inzet voor vredesdoeleinden. Onze soldaten worden in die zin opgeleid en gevormd. De inzet van onze soldaten wordt bepaald door de wil van ons volk, vertegenwoordigd door onze regering en ons parlement.

Je bent geboren in het jaar dat de oorlog eindigde, er kwam vrede. Is wereldvrede volgens jou bereikbaar?

Mochten alle mensen van goede wil zijn zouden conflicten beter geneutraliseerd kunnen worden. Die conflicten zijn er in heel onze samenleving: tussen volken en staten, maar ook in onze families en gemeenschappen. De  principes van de Franse revolutie “ vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid”  kunnen de basis zijn van een harmonieus samenleven. Zolang er mensen zijn die niet tot hun recht komen, uitgebuit worden, op de vlucht moeten gaan, onteerd worden, in hun mens-zijn miskend, zolang zal er geweld zijn en zullen conflicten voorkomen. Alleen komen tot rechtvaardige en eerlijke situaties voor volken en gemeenschappen, komen tot eerlijke en rechtvaardige verhoudingen in gezinnen en families kunnen leiden tot een vrede- en vreugdevol samenleven. Daarbij is de grootste kracht  fouten kunnen herkennen en erkennen, maar eveneens fouten kunnen vergeven en vergeten. Bereid zijn alles weer “goed” te maken. Daarvoor is goede wil nodig en ik besef dat dit niet altijd een eenvoudige zaak is.

Paus Franciscus streeft momenteel naar een moderner kerk. Was je hem met die gedachte al niet voor?

Paus Franciscus wil de kerk niet moderniseren, hij wil terug gaan naar de essentie. Een wereldwijde geloofsgemeenschap rond de Heer Jezus met aandacht voor de armen, kleinen, misdeelden, vluchtelingen. Hij probeert het evangelie tot leven te brengen in alle eenvoud. Daarin zie ik een bevestiging van mijn visie op ‘samen-kerk-zijn’: geen machtskerk maar een kerk die dient, die het verschil maakt in onze wereld. Dat is niet modern, misschien komt het als nieuw, als modern over.

Je gaat regelmatig naar het “Heilig land”. Wat trekt je daar zo extreem aan?

Het “Heilig land” trekt mij niet aan. Wanneer ik mensen mag begeleiden naar het Heilig Land zie ik vooral de kans om mensen dichter te brengen bij het levensverhaal van Jezus en daardoor zijn persoon en zijn boodschap beter te begrijpen en te beleven. Het zijn niet de eeuwenoude stenen en overblijfselen die ons aantrekken.

Religie is zo oud als de mensheid, onder verschillende vormen. Beschouw je dan de katholieke godsdienst als de ene ware godsdienst?

Neen. God heeft zich op veel manieren aan de mensen geopenbaard. Het woord “religie betekent” samen-brengen.

Mensen kunnen bondgenoten zijn in geloof. En wanneer elkeen respect toont voor de geloofsovertuiging van de ander, dan kan hij of zij inzien dat God mensen roept uit alle culturen en in een veelheid van talen en rites geëerd en erkend wordt. Zijn Geest is overal aan het werk, en niet alleen in de katholieke kerk. Overtuigd zijn van de meerwaarde van eigen geloof en gebruiken leidt spijtig genoeg tot extremisme en zelfs tot dodelijk geweld.

Je carrière was zeer afwisselend. Aan welke periode denk je het liefst terug?

Aan geen enkele in het bijzonder. Ik was zeventien jaar werkzaam in het Internaat van het Sint-Lievenscollege in Gent, dertien jaar als pastoor in Baarle-aan-de-Leie en tezelfdertijd aalmoezenier bij de jeugddienst van de CM, nadien 10 jaar bij aalmoezenier bij defensie en nu reeds bijna tien jaar pastoor in Landskouter en vijf jaar voor onze nieuwe geloofsgemeenschap Klein-Land-van-Rode, dat de zes parochies omvat. Ik heb in alle periodes van mijn leven mij goed en gelukkig gevoeld. Ik laat mij door geen enkele situatie dit geluksgevoel afnemen, dat is ook mijn vrijheid.

Heb je nog grote reisplannen?

Mijn huidig engagement houdt een beperking in. Verre reizen trekken me wel aan maar ik moet mij houden aan kortere versies. Als ik er op uittrek met de motor kan ik eens alles achter mij laten en genieten van de landschappen. Het Zwarte Woud ligt mij nauw aan het hart, daar trek ik naartoe zoals vele mensen hier naar zee gaan.

Dank je wel Padre voor je openhartig gesprek. We hopen dat je je taak nog vele jaren kunt vervullen in goede gezondheid.