Nieuwe ledverlichting voor de Sint-Agathakerk

Deze week was onze kerk ’s avonds van ver te zien. Een nieuwe verlichting met ledlampen zorgt niet alleen voor een zuiniger electriciteisverbruik, maar ook een meer helder licht en getrouwe kleuren.

De Sint-Agathakerk met nieuwe ledverlichting

Er zijn ook nog plannen om de binnenverlichting van de kerk te vernieuwen, eveneens met ledverlichting.

Share

Kerstvieringen in de parochie

Op zaterdagavond 24 december, vooravond van Kerstmis, is er om 17u een gezinsviering in Bottelare.

Wie een middernachtmis wil bijwonen kan terecht in Oosterzele; de Sint-Michielsbeweging organiseert er een kerstviering in de Sint-Gangulphuskerk.

Op Kerstmis is er een viering om 10u in Bottelare, met koor. De viering op zondag 1 januari gaat ook door in Bottelare om 11u.

Reorganisatie parochies en dekenaten

Ondertussen neemt de reorganisatie van de parochies en dekenaten in Oost-Vlaanderen vorm aan. Lees onze aankondiging van vorig jaar op landskouter.be/2015/12/herstructurering-dekenaten/

Onze parochie ‘Klein Land van Rode’ gaat op in een grotere parochie die gans Merelbeke en Oosterzele omvat. Dat geheel vormt dan samen met de nieuwe parochies van Laarne Wetteren, Lede Wichelen en Destelbergen Melle het dekenaat Wetteren.

Deze week volgt er meer praktische informatie. Er is ook een nieuwe website voor de parochie Merelbeke Oosterzele: parochiemerelbekeoosterzele.be

Share

Paasvieringen 2016

Pasen valt dit jaar vroeg, op zondag 27 maart. Hier zijn de vieringen die gepland zijn in onze parochie en de geloofsgemeenschap Klein Land van Rode:

  • zondag 20 maart 10u Landskouter – Palmzondag
  • donderdag 24 maart 20u Bottelare – Witte Donderdag met plechtige avondmaalsviering, voetwassing en stille aanbidding
  • vrijdag 25 maart 20u Landskouter – Goede Vrijdag met kruisverering
  • zaterdag 26 maart 20u Bottelare – Stille Zaterdag met Paaswake
  • zondag 27 maart 10u Bottelare – Paasviering
Paasvieringen in Landskouter

Paasvieringen in Landskouter

Share

Sint-Agathaviering op zondag 7 februari

Deze week vieren we Sint-Agatha, de patroonheilige van onze parochie. De naamdag van de Heilige Agatha was vrijdag 5 februari. De viering vindt plaats tijdens de zondagsmis op 7 februari. Parochianen hadden de mogelijkheid om in te tekenen voor een feestmaaltijd in Agathea op zondagmiddag.

StAgatha

Begin vastentijd

Komende week begint de 40-dagen vastentijd met Aswoensdag. Pasen valt immers vroeg dit jaar. Op woensdag 10 februari is er Aswoensdagviering in de kerk om 19u.

Share

Interview Padre Renaat

‘Padre’ Renaat De Paepe leidt onze parochie sinds eind 2005. Zijn 10-jarig apostolaat werd recent gevierd in de Sint-Agathakerk. Naar aanleiding hiervan publiceren we hieronder tekst en interview afgenomen door Chris met Padre Renaat. Het verscheen eerder dit jaar op het blog van het Dekenaat Oosterzele bij zijn 70e verjaardag. Gefeliciteerd Padre!

Lees hierover ook:

Padre Renaat wordt gevierd in de Sint Agathakerk met het Martinuskoor uit Massemen

Padre Renaat wordt gevierd in de Sint Agathakerk met het Martinuskoor uit Massemen

Renaat heeft geen kinderen of kleinkinderen, maar hij beschouwt de ganse parochiegemeenschap als zijn familie, waar hij sterk mee verbonden wil zijn en zorg wil voor dragen.

Je bent bijna 70, en nog steeds super actief. Vind je het rechtvaardig dat priesters zo’n hoge pensioenleeftijd hebben?

Ik ben gepensioneerd sinds mijn 65 jaar. Wat ik nu doe is vrijwilligerswerk. Het werk dat ik deed voor defensie is weggevallen. Landskouter bleef en er kwamen 5 parochies bij. Zolang ik een goed gevoel heb bij wat ik samen met heel veel mensen mag doen aan parochie-opbouw en mag rekenen op de medewerking van velen wil ik mijn opdracht blijven voortzetten: mensen samenbrengen rondom de Heer Jezus en samen zijn goddelijke weg gaan.

Landskouter is het uitverkoren dorpje om te wonen en priester te zijn. Eisen 6 parochies niet te veel verantwoordelijkheid?

Ik woonde al in Landskouter toen ik legeraalmoezenier was. Het is een klein dorp waar ik vlug thuis was en bij veel mensen een ‘beetje thuis’ vond. Van hieruit werkte ik en sprong af en toe in voor het verzorgen van vieringen in ons dekenaat.

Daarna zijn er de 5 parochies gekomen. Mijn taak was om daarmee één gemeenschap te vormen. De plaats van samenkomen was daarbij niet belangrijk, wel het samen zijn rond de Heer Jezus.

Is het moeilijk om je in te leven in de verschillende parochies?

Mij inleven en alle mensen echt leren kennen is niet mogelijk. Maar je ontmoet mensen bij verschillende gelegenheden, jonge mensen bij catechesevorming, in schoolvieringen; je ontmoet oudere mensen bij huwelijks- en doopvoorbereidingen, je komt in contact met families naar aanleiding van een sterfgeval, en dan zijn er de feestmomenten van organisaties en buurten… Ik kan geen systematische huisbezoeken doen, maar waar ik gevraagd wordt voor een babbel, een aangelegenheid, of zo maar dan ga ik daar graag op in. Iedereen is ook welkom bij mij thuis.

Je wordt graag Padre genoemd in plaats van Mr Pastoor… is dat een beetje heimwee naar het leger?

Van “Mijnheer Pastoor” houd ik niet, dat woord veronderstelt een zekere afstand en die wil ik niet. Ik ben eerst en vooral een mens tussen vele andere mensen, een gelijke, en ik respecteer iedereen die ook gewoon mens wil zijn. Daarnaast ben ik een gelovig mens die Godsverbonden leef, en wiens Zoon mijn leven kleur geeft. Daarom respecteer ik ook iedereen die leeft vanuit zijn eigen inspiratiebron, als christen gelovig, als anders-gelovige, als niet gelovige… Samen kunnen we zo veel meer.

Als gelovige ben ik priester gewijd om andere mensen voor te gaan en de vreugde te leren smaken van te leven in het spoor van Jezus. Dat is ook de opdracht die de bisschop mij heeft toevertrouwd. Mens zijn met en voor andere mensen.

Toen ik bij defensie werkte werd mij de naam padre lief, en vooral de diepe betekenis die in dat woord schuilt: papa, vader…

Je hebt een stuk van je loopbaan bij het leger doorgebracht. Had je het niet moeilijk met wapens en gevechtsstrategie?

Neen. Omdat ik wist dat ik me tussen een groep mensen bevond die wapens gebruiken op een moreel verantwoorde manier. Geen aanvalswapens, maar verdedigingswapens bedoeld voor de inzet voor vredesdoeleinden. Onze soldaten worden in die zin opgeleid en gevormd. De inzet van onze soldaten wordt bepaald door de wil van ons volk, vertegenwoordigd door onze regering en ons parlement.

Je bent geboren in het jaar dat de oorlog eindigde, er kwam vrede. Is wereldvrede volgens jou bereikbaar?

Mochten alle mensen van goede wil zijn zouden conflicten beter geneutraliseerd kunnen worden. Die conflicten zijn er in heel onze samenleving: tussen volken en staten, maar ook in onze families en gemeenschappen. De  principes van de Franse revolutie “ vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid”  kunnen de basis zijn van een harmonieus samenleven. Zolang er mensen zijn die niet tot hun recht komen, uitgebuit worden, op de vlucht moeten gaan, onteerd worden, in hun mens-zijn miskend, zolang zal er geweld zijn en zullen conflicten voorkomen. Alleen komen tot rechtvaardige en eerlijke situaties voor volken en gemeenschappen, komen tot eerlijke en rechtvaardige verhoudingen in gezinnen en families kunnen leiden tot een vrede- en vreugdevol samenleven. Daarbij is de grootste kracht  fouten kunnen herkennen en erkennen, maar eveneens fouten kunnen vergeven en vergeten. Bereid zijn alles weer “goed” te maken. Daarvoor is goede wil nodig en ik besef dat dit niet altijd een eenvoudige zaak is.

Paus Franciscus streeft momenteel naar een moderner kerk. Was je hem met die gedachte al niet voor?

Paus Franciscus wil de kerk niet moderniseren, hij wil terug gaan naar de essentie. Een wereldwijde geloofsgemeenschap rond de Heer Jezus met aandacht voor de armen, kleinen, misdeelden, vluchtelingen. Hij probeert het evangelie tot leven te brengen in alle eenvoud. Daarin zie ik een bevestiging van mijn visie op ‘samen-kerk-zijn’: geen machtskerk maar een kerk die dient, die het verschil maakt in onze wereld. Dat is niet modern, misschien komt het als nieuw, als modern over.

Je gaat regelmatig naar het “Heilig land”. Wat trekt je daar zo extreem aan?

Het “Heilig land” trekt mij niet aan. Wanneer ik mensen mag begeleiden naar het Heilig Land zie ik vooral de kans om mensen dichter te brengen bij het levensverhaal van Jezus en daardoor zijn persoon en zijn boodschap beter te begrijpen en te beleven. Het zijn niet de eeuwenoude stenen en overblijfselen die ons aantrekken.

Religie is zo oud als de mensheid, onder verschillende vormen. Beschouw je dan de katholieke godsdienst als de ene ware godsdienst?

Neen. God heeft zich op veel manieren aan de mensen geopenbaard. Het woord “religie betekent” samen-brengen.

Mensen kunnen bondgenoten zijn in geloof. En wanneer elkeen respect toont voor de geloofsovertuiging van de ander, dan kan hij of zij inzien dat God mensen roept uit alle culturen en in een veelheid van talen en rites geëerd en erkend wordt. Zijn Geest is overal aan het werk, en niet alleen in de katholieke kerk. Overtuigd zijn van de meerwaarde van eigen geloof en gebruiken leidt spijtig genoeg tot extremisme en zelfs tot dodelijk geweld.

Je carrière was zeer afwisselend. Aan welke periode denk je het liefst terug?

Aan geen enkele in het bijzonder. Ik was zeventien jaar werkzaam in het Internaat van het Sint-Lievenscollege in Gent, dertien jaar als pastoor in Baarle-aan-de-Leie en tezelfdertijd aalmoezenier bij de jeugddienst van de CM, nadien 10 jaar bij aalmoezenier bij defensie en nu reeds bijna tien jaar pastoor in Landskouter en vijf jaar voor onze nieuwe geloofsgemeenschap Klein-Land-van-Rode, dat de zes parochies omvat. Ik heb in alle periodes van mijn leven mij goed en gelukkig gevoeld. Ik laat mij door geen enkele situatie dit geluksgevoel afnemen, dat is ook mijn vrijheid.

Heb je nog grote reisplannen?

Mijn huidig engagement houdt een beperking in. Verre reizen trekken me wel aan maar ik moet mij houden aan kortere versies. Als ik er op uittrek met de motor kan ik eens alles achter mij laten en genieten van de landschappen. Het Zwarte Woud ligt mij nauw aan het hart, daar trek ik naartoe zoals vele mensen hier naar zee gaan.

Dank je wel Padre voor je openhartig gesprek. We hopen dat je je taak nog vele jaren kunt vervullen in goede gezondheid.

Share

Herstructurering dekenaten en parochies

De kerk is aan het hervormen en wil het aantal parochies en dekenaten consolideren. In dat proces wordt er ook een selectie gemaakt onder de kerken. Sommige kerken zullen daarbij een nieuwe bestemming krijgen.

Het bisdom Gent valt samen met de provincie Oost-Vlaanderen plus Burcht en Zwijndrecht (provincie Antwerpen). Het groepeert 34 dekenaten die grotendeels samenvallen met gemeentegrenzen. Die dekenaten zijn op hun beurt ingedeeld in parochies. Het bisdom Gent telt op dit moment 426 parochies.

Kaart met de 10 dekenaten die zouden overblijven in het bisdom Gent

Kaart met de 10 dekenaten die zouden overblijven in het bisdom Gent

In het bisdom wordt gewerkt een aan consolidatie tot 10 dekenaten. Daarbij worden ruw gerekend drie huidige dekenaten samengebracht tot één nieuw geheel. Op 1 juli 2015 benoemde bisschop Van Looy de moderatoren (deken) en de begeleiders (van het CCV, Centrum Christelijk Vormingswerk) voor elk van die 10 nieuwe dekenaten in het bisdom Gent.

Zij zullen de volgende opdracht tijdelijk vervullen – de dekens worden definitief benoemd in 2016:

  • aantal nieuw te ontplooien parochies bepalen en de pastorale invulling ervan voorbereiden;
  • dekenale stuurgroep samenstellen gekoppeld aan het uitwerken van een dekenale programmaverklaring;
  • helpen zoeken naar nieuwe naam voor het nieuw dekenaat.

Het dekenaat Oosterzele dat nu al 12 parochies omvat uit Oosterzele en Merelbeke zal daarbij samensmelten met de dekenaten van Wetteren en delen van Lede (parochie Lede zelf) en Ledeberg (parochie Merelbeke Flora en de parochies van de gemeenten Melle en Destelbergen). Voor de ontwikkeling van dit nieuw dekenaat is Yvan Stassijns aangeduid. Hij is op dit moment deken van Wetteren. Hij zal daarbij geholpen worden door Lieve De Sutter van het CCV. Deze week verscheen in Het Nieuwsblad reeds een uitgebreid artikel over het dekenaat Wetteren en de fusieplannen.

Mogelijk wordt het huidig dekenaat Oosterzele één grote parochie binnen het nieuw dekenaat. Er zou dan nog één centrale parochiekerk zijn en een drietal kerken waar erediensten worden gehouden. Ook in onze parochie wordt gewerkt aan de invulling en uitwerking van deze plannen. Lees ook het artikel Op weg naar nieuwe dekenaten tegen 1 september 2016 van het dekenaat Oosterzele.

Share

Padre Renaat 10 jaar in Landskouter

Padre Renaat,

Tien jaar terug liepen de kerkgangers van Landskouter er wat verweesd bij. Het was immers quasi zeker dat na de dood van Kardinaal Joos een parochietje als Sint Agatha niet meer vereerd zou worden met een pastoor. Landskouter ligt weliswaar een eind van Lourdes, toch is een mirakel ook hier niet uit te sluiten. En aldus geschiedde. In de loop van de maand november 2005 deed het gerucht de ronde dat Landskouter alsnog een pastoor zou krijgen. De tongen kwamen los en na enkele dagen begon de robotfoto van onze nieuwe pastoor op te dagen.

Lector Wim De Vis richt een dankwoord aan Padre Renaat bij de aanvang van de zondagsmis

Lector Wim De Vis richt een dankwoord aan Padre Renaat bij de aanvang van de zondagsmis

Het ging om een nog “jonge” pastoor van 60 jaar, met een loopbaan in het St. Lievenscollege, pastoor geweest te Baarle-Drongen en aalmoezenier van heel wat verenigingen. Als klap op de vuurpijl was hij ook nog Padre in het Belgisch leger en wordt hij aldus aangesproken. Maar elk gerucht heeft zijn Dag-Allemaal-kantje en zo komen we te weten dat de Padre vroeger lang haar droeg dat inmiddels totaal van de kaart en de schedel geveegd is. Maar het strafste wist-je-datje was wel dat Padre zich doorgaans verplaatst op een stoere motor.

We schrijven 4 december 2005 en Padre Renaat ging voor de eerste maal in deze kerk voor in de zondagsviering. De reacties waren typisch Vlaams en dus wat onwennig. Maar al gauw zou blijken welk herderlijk vlees we in de kuip hadden. Padre Renaat is niet de man van groot vertoon noch grote woorden maar iemand met des te meer daadkracht. We zien hem in de eredienst voorgaan op zijn eigen specifieke manier. Een doopviering, een ziekenzalving, een uitvaart, een huwelijk of een gewone zondagsviering met vaak een rake homilie weet hij zo persoonlijk te brengen dat gelovigen zich gesterkt en aangesproken weten en zelfs zij die zich niet gelovig wanen worden door zijn aanpak geraakt en geboeid. Padre Renaat is een gelovig man voor alle mensen.

Tot zijn pensionering bij het Belgisch leger was Padre Renaat regelmatig op missie o.a. in Afghanistan, Libanon en Kosovo. Dit militair trekje accentueert alleen maar zijn vurige en oprechte wens van verdraagzaamheid en verzoening. Zo gaat hij regelmatig als boodschapper van de vrede met mensen van bij ons naar het Heilig Land. Een beklijvende ervaring die ik ieder van u durf aan te raden.

Padre Renaat, naast een gelovig man ben je ook een man die de realiteit onder ogen durft te zien met hoop en visie op de toekomst. Zo is inmiddels onze parochie al grotendeels geëvolueerd naar het vernieuwde Kerk zijn in Vlaanderen. De Geloofsgemeenschap van Klein Land van Rode is onder uw impuls uitgegroeid tot een hechte gemeenschap over de parochiegrenzen, ja zelfs de gemeentegrenzen heen. Waar dit aanvankelijk ietwat onwennig was is dit nu de evidentie zelf en geeft het ons als gelovigen een beter gevoel van samenhorigheid en dwingt het ons grensoverschrijdend te denken.

Padre Renaat, wij weten hoe dankbaar u zijt bij de minste hulp die je krijgt. Van acoliet over diaken tot koorzanger, lector, kerk kuiser of welke job ook steeds zijt u erkentelijk voor de minste inspanning. Weet dat al uw parochianen op hun beurt u zeer dankbaar zijn voor uw werk in vaak moeilijke omstandigheden en in een voor de Kerk ontegensprekelijk zeer moeilijke tijd. Gelovigen zullen zelf uit hun schulp moeten kruipen als ze willen dat hun geloofsgemeenschap blijft bestaan las ik onlangs in Kerk en Leven. Bij deze uitdaging weten wij ons gesterkt door u. Wij hopen alvast nog vele jaren van uw engagement te mogen genieten en wees overtuigd dat wij u verder blijven steunen in uw schitterend en deugddoend werk.

Gefeliciteerd met je 10 jaar apostolaat hier in Landskouter en als blijk van onze steun en sympathie dit kleine presentje.

Wim De Vis overhandigt een cadeau aan Padre Renaat - het boek "Geloven in Gent"

Wim De Vis overhandigt een cadeau aan Padre Renaat – het boek “Geloven in Gent”

Share

Werken aan de Sint-Agathakerk

Het pad rond onze Sint-Agathakerk werd vernieuwd. Het was in slechte staat en er was een risico op vochtinfiltratie voor de kerk zelf. Een aannemer heeft een folie aangebracht en het pad vernieuwd met kleinere klinkers.

Pad langs de kerk wordt vernieuwd

Pad langs de kerk wordt vernieuwd

De Sint-Agathakerk in Landskouter is geklasseerd, net zoals de site (begraafplaats en onmiddellijke omgeving). Zo komt Monumentenwacht jaarlijks kijken en advies geven over nodige werken. De kerk zelf is in goede staat en goed onderhouden. Dit wordt beheerd door de Kerkraad van Sint-Agatha, waarvan Wim De Vis voorzitter is. De vernieuwing van het pad rond de kerk stond al langer op het programma maar werd pas onlangs goedgekeurd door het schepencollege. Het is namelijk de gemeente die de kerkfabriek financiert. Naast de folie en het pad rondom de kerk worden ook de aansluitingen van de regenpijpen vernieuwd en het pad tussen pastorij en kerk verbonden.

Op dit moment wordt ook de inkom van de kerk geschilderd door Fernand De Moor (zoon van Marcel uit de Bakkerstraat). Hij zal ook de kerkdeuren opnieuw schilderen en moet het plaasterwerk boven de deur vernieuwen. In het meerjarenplan van de kerkfabriek staat ook nog het herschilderen van de kerk binnenin gepland (witte muren) en voorzitter De Vis zou ook graag de verlichting in de kerk vernieuwen. De huidige spots geven nogal schel licht en zouden vervangen kunnen worden door zachtere ledverlichting, die qua verbruik en brandveiligheid beter scoren.

Fernand De Moor herstelt het pleisterwerk boven de deuren van de kerk

Fernand De Moor herstelt het pleisterwerk boven de deuren van de kerk

Consolidatie en besparingen

Maar er zijn verschillende uitdagingen waar parochies en kerkbesturen mee geconfronteerd worden. Omdat kerkbesturen vanuit de gemeente gefinancierd worden, zijn hun budgetten ook onderhevig aan besparingen. En tegen 2017/2018 komt er een nieuw dekanaal plan dat het aantal dekenijen zal verminderen. Parochies zullen moeten fuseren. Er zijn te veel kerken en te weinig pastoors om overal missen te organiseren.

Padre Renaat heeft op deze trend geanticipeerd en bouwde binnen het dekenaat Oosterzele de geloofsgemeenschap “Klein Land van Rode” uit. Daaronder vallen de zes parochies die hij nu op zich neemt: Landskouter, Gijzenzele, Moortsele, Lemberge, Munte en Bottelare. In plaats van overal erediensten te organiseren, concentreert hij de wekelijkse mis in Bottelare op zaterdag (18u) en Landskouter op zondag (10u). Ook de speciale vieringen zouden op termijn doorgaan in Landskouter.

Wat gebeurt er dan met de andere kerken? Vlaams minister president Bourgeois heeft een plan voor de herbestemming van de kerken. Het probleem is dat vele kerken beschermd zijn als monument, wat de mogelijkheden tot herbestemming beperken.

Share