Pastoriewoning wordt verkocht

Wat er al een tijdje zit aan te komen is donderdagavond 12 september op de gemeenteraad bezegeld: de pastoriewoning van Landskouter wordt verkocht, weliswaar zonder de pastorietuin die openbaar blijft. Een ultiem tegenvoorstel van oppositiepartij Open VLD plus om het gebouw in gemeentelijke handen te houden en er kinderopvang te organiseren werd weggestemd door de CD&V/N-VA meerderheid.

De saga rond de pastorie van Landskouter duurt al enkele jaren. Het gemeentebestuur is eigenaar van de pastoriewoning en van 2/3e van de pastorietuin. De verkoop van de woning stond al een tijdje ingeschreven in de meerjarenbegroting van de gemeente. In 2017 verraste het gemeentebestuur de inwoners van Landskouter door een verkavelingsvergunning aan te vragen om de pastoriewoning en de tuin te scheiden. Hoewel de tuin nu nog steeds dienst doet als openbaar park, werd het met die verkavelingsvergunning gesplitst in 3 bouwkavels waarvan er 2 eigendom zijn van de gemeente en 1 van de kerkfabriek.

Het tragische in deze zaak is dat de gemeente en de kerk er niet in geslaagd zijn om Padre Renaat, na 13 jaar actieve dienst in de Sint-Agatha parochie, de mogelijkheid te bieden op rust te gaan in onze gemeenschap. Hij verhuist naar zijn geboortedorp Sint-Amandsberg bij Gent.

Tegenvoorstel Open VLD plus haalt het niet

Open VLD plus kwam bij monde van Marina Bovyn en fractieleider Filip Michiels met een laat tegenvoorstel om de woning niet te verkopen en er kinderopvang te organiseren. De partij argumenteert dat het gebouw gemeentelijk erfgoed is waar kardinaal Joos nog gewoond heeft en dat het voor de begroting maar om een éénmalige meevaller gaat. Men verwijst ook naar Scheldewindeke waar sommigen nu al spijt hebben van de verkoop en afbraak van de pastoriewoning aldaar.

De voornaamste reden van het liberaal voorstel is echter het tekort aan kinderopvang. Filip Michiels berekende dat het aantal opvangplaatsen voor baby’s en peuters in Oosterzele nog steeds een pak lager ligt dan de omliggende gemeenten. Marina Bovyn, bestuurslid Open Vld plus uit Landskouter: “We pleiten daarom met Open Vld plus al enige tijd voor de uitbouw van extra ondersteuning voor onthaalouders, crèches en opvangplaatsen. Infrastructuur vinden die geschikt is om kinderopvang te organiseren is immers niet evident.”

Marina Bovyn en Filip Michiels bij de pastoriewoning: hun Open VLD plus voorstel om de pastoriewoning in gemeentelijke handen te houden haalde het niet

Het idee was om de pastoriewoning in gemeentelijke handen te houden en het ter beschikking te stellen voor kinderopvang.

Het mocht evenwel niet baten. De CD&V/N-VA meerderheid besliste om de woning te verkopen. Burgemeester Van Durme verduidelijkte dat de pastorietuin niet bij de verkoop betrokken is en openbaar park blijft.

Veruidelijkingen Elsy De Wilde

(hieronder update 18 september)

Schepen Elsy De Wilde verduidelijkt dat ze samen met de burgemeester in contact staat met Padre Renaat. Van zodra hij zijn nieuwe thuis kent en de timing zal er hierover samen gecommuniceerd worden.

Het CD&V boegbeeld uit Landskouter stelt ook dat de pastoriewoning geen ideaal pand is voor een kindercrèche gezien de trappen in het huis. De verkoop werd ook goedgekeurd door de Groen gemeenteraadsleden.

Share

Parochie omgedoopt tot ‘Moeder Teresa’

De parochie Merelbeke-Oosterzele heet nu ‘Parochie Moeder Teresa’. De nieuwe parochieploeg werd begin september aangesteld.

De parochie Merelbeke-Oosterzele maakt deel uit van het dekenaat Wetteren, één van de 10 dekenaten in het Bisdom Gent. Het zocht sinds juni naar een nieuwe naam en organiseerde een bevraging bij de parochianen. Dat gebeurde via een ideeënbus en via email. Er werd gezocht naar een kortere naam, gebaseerd op een heilige.

Begin september werd de uitkomst bekendgemaakt: de parochie heet nu ‘Parochie Moeder Teresa’. Er is ook een nieuwe parochieploeg aangesteld.

parochieploeg met o.a. pastoor Adrien Dhooghe (2e van rechts) en diaken Wies Merckx (2e van links) (foto parochie, viering 8 september)
Share

Het dormitorium van Kardinaal Joos

Beste mensen, dorpsgenoten

Wanneer ik hier sta, hier zo, in dit prachtige kerkje van Landskouter, gaan mijn gedachten onmiddellijk uit naar Gustaaf Joos. Toen ik hier in 1987 kwam wonen, was hij hier ‘de’ pastoor. Pastoor??? Euh, excuseer mijn oneerbiedigheid. Zijn aanspreektittel was kanunnik… Je weet wel, die instinker op het spellingsexamen. En, ik leerde de heer kanunnik Joos kennen. Hij hield van de Kerk met GROTE ‘K’, en de Kerk voor de Groten (denk maar aan het euh… het huwelijk al hier in van de heer Lotigiers.), maar bovenal hield hij van zijn kerkje … met kleine ‘k’ . Hij is dan ook, de man die — op welke manier dan ook — er voor gezorgd heeft dat het kerkje geworden is… wat het, voor eeuwig, moest blijven.

Wanneer ik hier sta, beste mensen… hier zo, in dit prachtig kerkje van Landskouter, gaan mijn gedachten nog steeds naar kanunnik Joos. Meer bepaald naar het jaar 1997. Eén van mijn kinderen deed hier zijn plechtige communie. Akkoord, het was nogal een woelige bende vormelingen… En onze kanunnik, had er beter aan gedaan een ‘extra’ verzekering af te afsluiten, vooraleer hij die jongeren in huis haalde…. Ongehoord, ‘die jeugd van toen’.

Dirk Cottyn bij zijn voordracht tijdens “Nieuwjaarswensen”, een organisatie van het Seizoenscafé die poëzie en muziek in de kerk bracht (foto Jean-Pierre Fack)

Ze noemden het kerkkoor zelfs, onbeschaamd als ze waren, ‘de krakende stemmen’. En ook Joos moest tijdens de viering iets gemerkt hebben, spijts zijn hoorapparaat… Hij wou het koortje bijsturen… Maar, toen hij daar nog mee bezig was… Voelde het jonge volkje dat het toezicht was verslapt en… Ja, toen moest hij terug daar gaan ingrijpen. Ik zie het nog gebeuren: Hier het rimpelkoortje… Daar het jonge volkje… En daar de preekstoel. Zie je knobbel onderaan. Daar moest hij onder door… en dat lukte niet zo goed… “BOENK !”
Dat was de eerste maal dat ik een ‘GOOD WAVE’, voelde bij de kerkgangers hier in Landskouter… Nog erger??? Ja!!! Toen hij dit kerkje hier uit kwam, werd hij bovendien nog eens aangeklampt door mijn moeder. Ze vroeg hem: “Wat scheelt er hier ? Is dit een communiefeest? Hier wordt niet gelachen, hier wordt niet gezongen… Een feest ??? Tarara…Het lijkt hier wel bisdom Bokrijk ? Enz….” Arme Joos…. Ja, ik ken de bolwassingen van mijn moeder maar al te goed…

Beste mensen,
We staan hier dus nog steeds in het kerkje van Landskouter… Het kerkje van ‘Kardinaal’ Joos… Ja, ondertussen had hij een purperen keppeltje gekregen en… nog een paar andere builen opgelopen… maar dat zijn andere verhalen… Voor een ander keer misschien….

Beste mensen,
Hier in Landskouter is de Kerk met grote ‘K’ op terugtocht. Wat we overhouden is dit prachtige kerkje, met kleine ‘k’. En beste mensen wie de wettelijke eigenaar ook mag zijn… weet dat dit kerkje er alleen maar was ‘van’ en ‘voor’ de mensen hier in dit kleine Landskouter. En ik vind dat we dat zo moeten houden !

Beste dorpsgenoten,
Jullie zullen uit mijn woorden wel gemerkt hebben, dat kanunnik Joos en ik geen echte vrienden waren… Ik neem hiervoor volledig de schuld op mij: Ik drink bier… en hij dronk wijn… en ik rookte sigaretten terwijl hij liever een sigaar kreeg… Onze meningen lagen nu eenmaal decennia ver uit elkaar. Maar toch hadden we een zekere band met elkaar… Don Camillo en Peppone…

Maar monseigneur Joos, vandaag geef ik jou over één iets volmondig gelijk. Het gaat om het volgende: na 25 jaar gemeentefusie werd er in Het Nieuwsblad een reeks aan gewijd. De krant stelde zich de vraag: “Hoe voelen de kleine deelgemeenten zich nu, na 25 jaar fusie?” Jij werd ook geïnterviewd Gustaaf. En in jouw bijdrage toen, monseigneur, vergeleek jij, Landskouter met een… Ik citeer: “Een dormitorium”. Dat was jouw woordje, Latijn natuurlijk, om te zeggen dat men louter nog naar Landskouter kwam om te slapen. Eenmaal de twee kostwinners en de kinderen de sectionele poort achter zich hadden gesloten, kwamen ze niet meer buiten. Landskouter was er alleen nog om te slapen…

Nochtans: toen was er nog een bloeiend verenigingsleven hier. Ik herinner me zelfs de nieuwjaarsrecepties, oorspronkelijk van de Bond van Grote en Jonge Gezinnen. Die waren gratis voor iedereen en met de jaren groeiden die uit, tot uiteindelijk bijna alle verenigingen er aan deel namen.

Toen, waren er nog 8. En Hof ter Beuken, het vroegere dorpscafé, deed ook mee. Zij leverden er toen, gratis, de aperitiefhapjes. Let wel, die recepties gingen toen niet door in het IJzeren Hekken, niet in Hof ter Beuken, maar in de Vrije Basisschool! De huurprijs voor een ganse dag bedroeg toen, omgerekend: 12,50 €…

Eerwaarde heer Joos, Monseigneur,
Vorige week, was ik uiteindelijk nog eens in jouw kerkje, naar aanleiding van deze nieuwjaarsreceptie van het Seizoenscafé. Ik liep hier rond, snoof de histories op, en ik legde mijn oor te luisteren aan jouw biechtstoel. Ik dacht: mocht deze biechtstoel kunnen praten mocht hij niet gebonden zijn aan het biechtgeheim, zouden we niet beter begrijpen wat hier allemaal gebeurt achter de schermen in Landskouter?

Toen ik hier kwam wonen in 1987 was er meer … qua publieke ruimte waar mensen elkaar nog konden ontmoeten. Er was toen nog een winkeltje, een voetbalveld en een dorpscafé. Er was het oud gemeenteschooltje met speelplaats voor de kinderen, …er was het oud gemeentehuis… allemaaal openbare ruimte van voor de fusie. Wanneer je vroeger op wandel was in de Rooberg kon je in geval van nood telefoneren want, er stond een telefooncel….
Al dit is stilletjes aan verdwenen, stilletjes aan, terwijl Landskouter sliep… en wat kregen we er voor in de plaats… Op een zeker moment werd zelfs ons stationnetje afgenomen.

Beste mensen van Landskouter, let op wat er nog allemaal staat te gebeuren. De grote uitverkoop is nog niet voorbij. De kerk en pastorij met tuin, een beschermd dorpsgezicht, werd verkaveld. Straks hebben we hier alleen nog maar een mooie waardevolle kerk waar een herbestemming voor gezocht moet worden… Nee, ik wil er geen kruidenierswinkel Gerarda 2.0 van maken… Maar zonder bijhorende pastorij zal dit kerkje onbruikbaar en waardeloos worden…

Beste mensen,
Onlangs startte het gemeentebestuur met het initiatief “Koester je plekje”. Wel als er hier één plekje is dat wij hier moeten koesteren, dan is dit ons kerkje, met pastorij en tuin als één geheel En voor dit geheel moeten we een herbestemming zien te vinden, een herbestemming in functie van de inwoners hier. Het mag geen uitverkoop worden om de gemeentekas te spijzen. Er is hier al genoeg verdwenen. Let op mijn woorden, straks verdwijnt hier ook nog onze rode postbus en moeten we volgend jaar naar Oosterzele om onze nieuwjaarsbrief te posten.

Beste dorpsgenoten, wordt wakker! Open jullie ogen en zie wat er gebeurt.

Beste mensen, Landskouter is meer dan een slaapzaal.

Share

Afscheid Padre Renaat

Op zondag 23 december droeg Padre Renaat zijn laatste zondagsmis op in de Sint-Agathakerk van Landskouter. Hij verhuist wellicht naar Sint-Amandsberg bij Gent, waar hij zich ten dienste zal stellen van de bisschop.

Padre Renaat De Paepe was een tijdlang pastoor-moderator in de nieuwe parochie Merelbeke-Oosterzele, die was ontstaan binnen het dekenaat Wetteren na de fusie van de dekenaten in Oost-Vlaanderen. Maar het bisdom duidde uiteindelijk de Merelbeekse pastoor Adrien Dhooghe aan als hoofdpastoor van het nieuwe gebied. Die was initieel aangesteld als moderator maar haakte vroegtijdig af.

De nieuwe parochie had een luxeprobleem met 3 actieve pastoors: Dhooghe in Merelbeke, De Paepe in het ‘Klein Land van Rode’ (waaronder Landskouter en Bottelare) en De Cock in Oosterzele, Scheldewindeke en Balegem. Midden 2018 werd Armand De Cock priester in Oudenaarde.

Aanschuiven voor de laatste communie van Padre Renaat in de Sint-Agathakerk

Eén parochie, twee visies

Het werd snel duidelijk dat Adrien Dhooghe en Renaat De Paepe verschillende visies hadden. Zo was er de keuze van de kerken waar nog wekelijkse erediensten gehouden zouden worden: Padre verkoos de Sint-Agathakerk of zelfs Sint-Christoffel in Scheldewindeke, maar het werd Sint-Gangulfus in Oosterzele. Padre Renaat predikt voor open kerken zonder discriminatie en mogen we gerust progressief noemen, terwijl pastoor Dhooghe eerder tot de conservatieve vleugel binnen de kerk behoort.

Padre Renaat trok dan ook zijn conclusies en zal medio 2019 verhuizen; wellicht terug naar zijn geboortedorp Sint-Amandsberg (Gent). Hij stelt zich ter beschikking van de bisschop om erediensten te verzorgen waar dit nodig is. We verwachten dat de gemeente de pastoriewoning kort daarop zal verkopen. Daarmee neemt Landskouter afscheid van mogelijk haar laatste inwonende pastoor.

Tijdens zijn laatste zondagsmis klonk Padre Renaat alvast minder dramatisch. Hij stelde dat er in de Sint-Agathakerk al honderden jaren gebeden en gevierd wordt, dat hij dit niet noodzakelijk snel ziet eindigen. Wel vroeg hij de parochianen assertief te zijn bij de keuze van de gebedsplaatsen. Hij riep ze ook op om de nieuwe pastoor Dhooghe met open armen te ontvangen. Dat gebeurde ook op 30 december bij de aanstelling van Adrien Dhooghe in de kerk van Bottelare door deken Yves Stassijns van Wetteren.

Ongeruste parochianen

De afscheidsmis van Padre werd afgesloten met een dankwoord van Rudy Bockstaele, voorzitter van de Kerkfabriek. “Hoe zal Landskouter nu verder moeten functioneren? Op die vraag hebben we nog steeds geen antwoord”, verwoordde hij de ongerustheid onder de parochianen. Na de mis werd een hapje en een drankje aangeboden in de school op de Rooberg. Op zondag 6 januari volgde dan de laatste mis in Bottelare en het officieel afscheid van zijn parochianen uit gans het ‘Klein Land van Rode’.

Terwijl Padre zich in het Gentse ten dienste zal stellen van het bisdom, komt een andere pastoor-op-rust terug in Oosterzele wonen. Julien Schreyen was meer dan 30 jaar pastoor in Temse en is terug in z’n geboortedorp Oosterzele komen wonen. Hij neemt geen verantwoordelijkheid op, maar biedt wel aan te helpen met de liturgie in de parochie.

Share

Kerst- en nieuwjaarsboodschap

“I screamed at God for the starving child
until I saw the starving child was God
screaming at me”.

Jemen: in drie jaar tijd sterven 85.000 kinderen van de honger, elke 10 minuten sterft een kind – 144 per dag…

“Een individuele brutaliteit krijgt aandacht in de media en roept op tot protest (en terecht!), maar niemand maakt zich druk over het feit dat er dagelijks meer dan 144 kinderen sterven”.

En daar sta je dan, met een wrang en onzalig gevoel, je gebalde vuisten diep in je zakken van onmacht, je vecht tegen de aanzwellende emotiestorm want je kunt dit niet aanvaarden, maar de realiteit is bitter en meedogenloos…hoelang nog ???

… elk jaar opnieuw vieren wij de geboorte van een Kind …
Met welk recht?!?

In het begin was Gods Zoon er al. Hij was bij God, en hij was zelf God. In het begin was hij al bij God. Het leven dat hij brengt, is het licht voor de mensen. Gods Zoon kwam naar de wereld, die hij zelf gemaakt had. Maar toen hij in de wereld was, begrepen de mensen niet wie hij was. Hij kwam bij zijn eigen mensen, maar die wilden niet in
hem geloven.

Toch waren er ook mensen die wel in hem geloofden. Zij mochten kinderen van God worden. Dat betekent dat ze op een nieuwe manier geboren zijn. Niet op de gewone manier, uit een vader en een moeder. Maar op een hemelse manier, uit God.

Gods Zoon is een mens geworden. Hij heeft bij ons gewoond. In hem hebben wij Gods hemelse macht gezien. Hij is Gods enige Zoon, die bij de Vader vandaan gekomen is. In hem waren Gods liefde en trouw volledig aanwezig. (Johannes 1)

De kerststal anno 2018…

Met het beeld van een moeder en haar kind, ergens in een vluchtelingenkamp, leggen we het jaar 2018 neer. Wij zetten onze reis verder door de tijd en stappen 2019 in …
misschien ontmoeten we elkaar weer binnenkort en zal vriendschap en vertrouwen onze dagen kleuren… Weten dat wij bij elkaar terecht kunnen, dat wat er ook gebeurt wij er niet alleen zullen voor staan, dat een gepast woord op het goede moment wonderen verricht…

Kerstmis nodigt ons uit om er het komende jaar weer in te vliegen en voluit te leven en uit te zien naar jouw deugddoende nabijheid. Laat ons ook doen wat wij kunnen om zoveel mogelijk kinderen het levenslicht te gunnen want elk kind is uit God geboren.

Om je dit te zeggen en je alle goeds toe te wensen
voor het nieuwe jaar
stuur ik jou dit kaartje.
God zegene en beware je.

Share

Afscheid Padre Renaat

Einde 2018 neemt Padre Renaat De Paepe als pastoor afscheid van zijn parochies in Klein Land van Rode en Oosterzele. Dit kunnen zijn parochianen niet zomaar laten voorbijgaan.

Iedereen zal zich de dynamische en participatieve leiding van Padre Renaat goed herinneren, zijn verzorgde misvieringen en inspirerende preken op zaterdagavond en zondagvoormiddag, evenals de talrijke dopen, huwelijken en uitvaarten die hij heeft verzorgd.

Padre Renaat wordt gevierd in de Sint Agathakerk

Afscheidsviering op 23 december

Daarom wordt op zondag 23 december 2018 te 11u een
afscheidseucharistieviering gehouden in de kerk van Landskouter en op zondag 6 januari 2019 te 11u in de kerk van Bottelare. Zo kan iedereen die erbij wil zijn, kiezen voor de datum en de kerk die hem/haar het best past.

Geschenk voor goed doel

Padre Renaat wil geen persoonlijk afscheidsgeschenk. Wie dit wil, kan een gift doen voor de projecten die hij steunt in Palestina, o.m. de opname van vondelingen in Betlehem. Dit kan door overschrijving naar rekeningnummer BE92 8905 4410 1323 van de Vrienden van Galilea, Bakkerstraat 3 te 9860 Landskouter met mededeling “gift afscheid Padre Renaat De Paepe” of onder omslag in de brievenbus van Nicole Schepens, Bakkerstraat 11 te 9860 Landskouter of van Anne Delespaul, R. Stas de Richellelaan 48 te 9820 Bottelare.

Share

Padre Renaat op rust in 2019

Zoals aangekondigd in vorige berichten komt er in januari één pastoor voor de nieuwe parochie Merelbeke-Oosterzele. Dat wordt Adrien D’Hooghe uit Merelbeke, die eind december wordt aangesteld als pastoor van de Oosterzeelse parochies. Padre Renaat zal dan officieel op rust gaan.

Op 4 oktober meldde het bisdom Gent dat E. H. Adrien DHooghe “op 29 december ook benoemd wordt […] in opvolging van E.H. Renaat De Paepe tot pastoor van Bottelaere, Sint-Anna; Lemberge, Sint-Aldegondis; Munte, Sint-Bonifatius; Balegem, Sint-Martinus; Gijzenzele, Sint-Bavo; Landskouter, Sint-Agatha; Moortsele, Sint-Amandus; Oosterzele, Sint-Gengulphus en Scheldewindeke, Sint-Christoffel.

E.H. Adrien Dhooghe

Adrien Dhooghe pastoor-moderator

Reeds vanaf 1 oktober neemd Dhooghe de fakkel over als ‘pastoor-moderator’ voor de volgende zes jaar. ” Vanaf 1 oktober wordt E.H. Adrien Dhooghe de pastoor-moderator van de parochie in Merelbeke/Oosterzele voor een periode van zes jaar, in opvolging van E.H Renaat De Paepe die eind van dit jaar eervol ontslag bekomt als pastoor en parochie-administrator en op rust gaat”, aldus het bisdom.

We wensen Adrien Dhooghe het beste toe in zijn nieuwe functie. Proficiat aan Padre Renaat met zijn pensioen. We hopen dat u deze nieuwe fase in uw leven verder onder uw parochianen kan doorbrengen!

Share

Toch nog zondagsmis om 11u

In juni kondigde Kerk & Leven de nieuwe regeling voor weekendvieringen aan vanaf september, waarbij er geen zondagsmis meer zou zijn in Landskouter. Die communicatie wordt nu bijgesteld. Tot het einde van dit jaar blijft de zondagsmis in onze kerk. Ze verhuist wel van 10u naar 11u. Vanaf januari zou dan het oorspronkelijk plan in voege treden met een zaterdagavondmis in Bottelare en zondagochtend in Oosterzele.

De kerk en onze parochie maken woelige tijden mee. Een dalend kerkbezoek, onderaanbod van pastoors en overaanbod van kerken vormen al jaren een grote uitdaging voor zowel de kerk als de plaatselijke besturen. In Geen zondagsmis meer in Landskouter meldden we in juli het nieuwe plan om vanaf 1 september enkel nog twee eucharistievieringen meer te organiseren: zaterdag om 18u in Bottelare en zondag om 9u30 in Oosterzele.

Nog tot eind dit jaar zondagsmis in Landskouter, om 11u

Vanaf januari één pastoor voor parochie Merelbeke-Oosterzele

Dat plan zal nu pas in januari 2019 in voege treden. Tot dan wordt er nog steeds een zondagsmis georganiseerd in Landskouter, maar dan wel om 11u ipv 10u. Op die manier kan er in de parochie een tweede zondagsmis georganiseerd worden om 9u30. Die wordt afwisselend gehouden in de kerken van Oosterzele, Balegem en Scheldewindeke. De zaterdagavondviering om 18u in Bottelare blijft behouden, ook na nieuwjaar.

Deze overgansperiode is nodig om de parochie voor te bereiden. Vanaf januari zou er immers maar één pastoor meer zijn in de parochie Merelbeke-Oosterzele.

Padre Renaat berichtte hierover in het laatste nummer van Kerk & Leven, namens de stuurgroep die de parochiehervormingen beheert. Het bericht verscheen ook op de website van de parochie in in ‘Ons Blaadje’ – het maandblad van Landskouter Sint-Agatha.

Share

Geen zondagsmis meer in Landskouter

In het weekblad Kerk & Leven werd eind juni aangekondigd dat er vanaf 1 september geen zondagsdiensten meer georganiseerd worden in de Sint-Agathakerk in Landskouter.

De kerken en erediensten zijn al een tijdje in hervorming. Eerst werd een grote parochie Klein Land van Rode ingericht, kort daarna volgde een grotere fusie en ontstond de nieuwe parochie Merelbeke-Oosterzele. Parallel hiermee werden reeds een aantal kerken herbestemd, zoals deze van Gijzenzele (oorlogsmuseum) of Moortsele (erfgoedmuseum).

Kerk & Leven kondigt het einde van de zondagsmis in Landskouter aan

Bottelare op zaterdag 18u of Oosterzele op zondag 9u30

We wisten dat de hoofdkerk van de nieuwe parochie deze van Merelbeke (Sint-Pieters-Banden) is, met twee andere kerken met volle pastorale werking:  Oosterzele en Bottelare. Bij die nieuwe plannen werd gezegd dat het tot 2020 mogelijk zou zijn om erediensten te organiseren in Landskouter, Scheldewindeke, Bottelare, Merelbeke Flora en Melsen. Nu komt de aankondiging dat er geen vaste erediensten meer georganiseerd worden in Landskouter. Die verhuizen naar Oosterzele op zondagmorgen om 9u30. De zaterdagavondmis in Bottelare om 18u verandert niet. Er kunnen wel nog weekdiensten, speciale vieringen en uitvaarten georganiseerd worden in Landskouter.

Deze herschikkingen zijn een gevolg van het vertrek van pastoor Armand De Cock die Oosterzele, Scheldewindeke en Balegem voor zijn rekening nam. Hij wordt priester in Oudenaarde en rector van het bedevaartsoord in Kerselare.

Share

De goede week

Hieronder een overzicht van de kerkelijke vieringen in de aanloop naar Pasen.

  • Palmzondag 25 maart – om 10u viering met palmwijding in Landskouter
  • Witte Donderdag 29 maart – om 20u plechtige Avondmaalsviering met voetwassing in Bottelare
  • Goede Vrijdag 30 maart
    • van 14u30 tot 15u30 stille aanbidding in alle kerken
    • om 19u Goede Vrijdagtocht vertrekkend van Moortsele kerk naar Landskouter kerk
    • om 20u avonddienst in Landskouter

Goede Vrijdagtocht tussen Moortsele en Landskouter

  • Stille Zaterdag 31 maart – om 20u Paaswake in de kerk van Bottelare met het koor Klein-Land-van-Rode
  • Paaszondag 1 april – om 10u Hoogfeest van Pasen in Bottelare met medewerking van het koor
Share