Gouden kaartjubileum “De Aelmoesenijevrienden”

In naam van het bestuur van onze kaartmaatschappij heet ik jullie hartelijk welkom. 50 jaar “De Aelmoesenijevrienden” moet gevierd worden. Jaarlijks vieren wij feest. Elke viering heeft haar eigen kleur en klank, haar eigen charme en verwachting. Vandaag wordt het een feest met een gouden strik.

Graag schets ik jullie de historische groei van onze kaartvereniging…

Voorjaar 1968. De lente is nog in haar prille begin. Echte vrienden komen samen. Ideeën worden gewisseld, voorstellen besproken. Ze zijn het allen eens : “De Aelmoesenijevrienden” wordt geboren. Landskouter wordt een vereniging rijker. De pasgeboren blozerd kijkt onwennig de toekomst tegemoet, vol hoop, blij in verwachting.

50 jaar Aelmoesenijevrienden werd op zondag 18 maart in feestzaal Agathea

Ietwat vermoeid van het lange vergaderen en vol(ge)daan verlaten de kaartpioniers hun kaartlokaal. ’t Is reeds vroeg in de morgen. Een late nachtuil groet hen vanuit de duisternis en zoekt zijn schuilplaats in het Aelmoesenijebos.

De eerste kaartavond vindt plaats de eerste zondag van april 1968. De kersverse voorzitter, Valère Van Oostende, verwelkomt met fierheid zijn kaarters en toast (enkele keren) op de toekomst van de maatschappij. Wanneer  Valère Van Oostende in 1973 eervol ontslag neemt, wordt  Edmond Goedertier de nieuwe voorzitter.

Na een vijftal jaren wordt de maandelijkse kaarting verschoven naar de eerste zaterdagavond van elke maand.

In 1981 sluit het kaartlokaal, café Aelmoesenije, zijn deuren. Vanaf dan vindt de kaartmaatschappij onderdak in de leegstaande gemeenteschool. Deze wordt opgeknapt tot een sfeervol lokaal. Jaren later, in 2012, krijgt ons kaartlokaal een grondige renovatie die leidt tot het huidige “IJzeren Hekken”.

Tijdens het kaartjaar 1986-1987 verwerft onze vereniging haar eigen vlag, met als basiskleuren groen en geel waarop de naam van de maatschappij en de vier kaartsymbolen tegen een witte achtergrond afgebeeld staan.

Gedurende de vijftig kaartjaren heeft onze vereniging 196 leden ingeschreven. Op dit ogenblik telt onze vereniging 36 leden, waaronder een vijftal vrouwen. Vier van hen kaartten zich koningin. Een bewijs dat vrouwen ook hun ‘mannetje’ kunnen staan.

  • 33 verschillende leden wisten zich tot koning of koningin te kronen en 36 leden behaalden de titel van kroonprins.
  • 15 leden kaartten zich, één of meerdere keren, zowel koning als prins.

 Ondertussen rolden de jaren voort in de wieling van de tijd.

Een vereniging die reeds vijftig jaar bestaat, kan niet anders dan gestoeld zijn op vriendschap, op loyaliteit, op de inzet van een aantal mensen die beseffen dat het verenigingsleven ontzettend belangrijk en fundamenteel is en blijft. Het kaartspel brengt mensen samen, kaarten zorgt voor gezellige ontspanning, een gezonde competitie. Een goede kaarter laat niet in zijn kaarten kijken. Een goede kaarter speelt ten gepaste tijd zijn troeven uit.

Liefde is een kaartspel

Als voorzitter, sinds 2001, heb ik een gevoel van innige tevredenheid. Dat wij vandaag hier staan, is niet de verdienste van één persoon, maar van een bestuur dat zich onvoorwaardelijk en belangeloos inzet voor haar maatschappij. Ik wil dan ook mijn oprechte dank uitdrukken aan mijn vrienden bestuursleden : André Roegiers, Eric Van de Vijver, Robert Van Steenberge en Alex Van de Sijpe.

Een bijzondere dank en waardering wil ik richten aan de vijf dynamische en toegewijde vrouwen die maandelijks tijdens de kaartavonden de drank uitschenken en de leden bedienen. Lieve dames Erna, Monique, Gaby, Mariette en Karolien jullie verdienen respect, wij dragen jullie in ons hart.

Lisa Del Bo zingt : “ Liefde is een kaartspel met dames en heren”. Ik vermoed dat zij hiermee de mannen en vrouwen van “De Aelmoesenijevrienden” bedoelt. Jullie kaarters tonen liefde voor onze kaartmaatschappij. Jullie maandelijkse aanwezigheid stimuleert ons, bestuursleden, om verder te gaan op de juiste weg die wij reeds jaren belopen.

liefde is een kaartspel voor dames en heren,
liefde is een kansspel voor winnaars zoals wij,
speel je niet, speel je wel, speel je spel,
jij bent  altijd hartentroef !

Wij zijn dankbaar. Onze wens: “De Aelmoesijevrienden”, het ga je goed …. nog vele jaren…

Flashback – Drankhandel Canda

In 1939 begon Gérard De Canck een zelfstandige drankenhandel, ‘Canda’. Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd de pasgehuwde Gérard krijgsgevangen genomen en naar Duitsland gedeporteerd. Daar verbleef hij van 28 mei 1940 tot 23 april 1941.

Ondertussen had de bezetter zijn pas aangekochte vrachtwagen in beslag genomen. Zijn vrouw Martha stond er thuis alleen voor en leverde met de fiets hier en daar dranken.

Drankhandel Canda

deze gevel in de Aalmoezenijestraat is nog goed herkenbaar

Na de oorlog ging de bedeling met paard en kar en kende het bedrijf ‘Canda’ vooruitgang. In 1946 werd de eerste vrachtwagen met aanhangwagen aangeschaft. Nu kon Gérard zelf een deel van de dranken ophalen. Hij reed geregeld het parcours Landskouter-Spa, heen en terug en verkocht het water Spa Monopole, gegeerd in de streek.

In de beginjaren werd het bier aangekocht bij brouwerij Van Roy – Wieze. De pils Perle-28-Caulier werd achteraf zijn paradepaardje.

Het bier werd in vaten van 1 hl aangekocht. Ten huize van Gérard De Canck werd het gebotteld. De flesjes werden van eigen etiketten ‘Canda’ voorzien en in bakken ‘Canda’ geplaatst.

Drankhandel Canda

Drankhandel Canda

Gérard is hier op weg naar Spa met zijn vrachtwagen. Uit Spa importeerde hij het water ‘Spa Monopole’ en verkocht het in de streek.

Dit verhaal en de foto’s komen van Antoine Heyerick en zijn met nog andere foto’s en verhalen te raadplegen op de erfgoedbanklandvanrode.be.

LOGO_Erfgoedbank

Neos Oosterzele 20 jaar jong!

Zondag 7 april 2013 – Beloken Pasen

Met honderd vijftig waren we. We vierden een stijlvolle eucharistieviering in de Sint-Agathakerk te Landskouter. Padre Renaat ging ons voor in woord en gezang. Uit de bezinningstekst van de voorzitter onthouden wij : “Geef mij nog vijf minuten, Heer, voor een lach spontaan en blij waardoor ik warmte breng en sfeer in huizen rondom mij.”

Neos Oosterzele bestaat 20 jaar. Dat werd gevierd met 150 aanwezigen (foto Eddy De Moor)

Neos Oosterzele bestaat 20 jaar. Dat werd gevierd met 150 aanwezigen (foto Eddy De Moor)

Na de viering bij Sint-Agatha staken we de straat over. Feestzaal Agathea liep vol voor een stijl- en smaakvolle jubileumviering. Voorzitter Guido Vervust had in zijn jubileumtoespraak woorden van dank en waardering voor de prestaties van de mensen van het eerste uur, gaf hoopgevende inspiratie naar de toekomst toe.

Onze provinciale voorzitter, Chris De Saveur, verwoordde het zo: “Neos Oosterzele, 20 jaar jong ! Zie die fiere jongelingen daar staan. De rijke ervaring van die senioren straalt uit hun nooit vergane jeugd. Dat bruisend leven moet gevierd worden. Zie ze pronken op Beloken Pasen, uitgedost op hun paasbest. Ze blinken van trots. Neos Oosterzele, 20 jaar jong! Viert het anker van jullie zeewaardige en sierlijke schip. Vrienden van Neos Oosterzele, in naam van Neos Oost-Vlaanderen, wens ik jullie een behouden vaart en … ad multos annos.”

Na de jubileumviering drukte onze nationale voorzitter, Thijs Streng, via mailbericht, het zo uit: “Beste Antoine, Mijn vrouw en ikzelf zijn zojuist goed thuisgekomen van een heerlijke dag Oosterzele-Landskouter en ik heb er behoefte aan het bestuur van Neos Oosterzele te complimenteren met de wijze waarop jullie het 20-jarig bestaan van Neos Oosterzele hebben gevierd. Wij hebben van begin tot einde genoten. De stijlvolle misviering waarin de Padre voor de ‘e’ in de naam Neos als vertaling graag ‘enthousiast’ zou zien ingevuld, de uitstekende toespraken van Guido, Chris en de Burgemeester tijdens de informele, academische zitting, de speelse bijdragen van jullie leden in lied- en dichtvorm, de door jou prima ingevulde rol van moderator, de prachtige powerpoint-presentatie, over het verleden van Neos Oosterzele en de heerlijke spijs en drank, het was allemaal van uitstekende kwaliteit. Een typisch Neos-feest dus. Wees zo goed mijn complimenten en mijn dank dat wij vandaag jullie gasten mochten zijn, over te brengen aan de hele ploeg. Het was een staaltje van prima teamwork. Met vriendelijke Neos-groet !”

Het jubileumfeest, met veel geestdrift en inspanning voorbereid, werd een groot succes. Laat ons dromen van een zilveren Neos Oosterzele. Afspraak over vijf jaar.

20 jaar NEOS Oosterzele

Op 23 maart 1993 werd CRM (nu Neos) Oosterzele boven de doopvont gehouden. Juliette Demeyer, echtgenote van Gaston Van de Vijver, werd de voorzitster. Oosterzele werd een vereniging rijker. Cultuur, ontspanning, gezondheid en gezelligheid vormden de basis. Een nieuwe vereniging uit de grond stampen naast reeds van jaren bestaande organisaties was geen gemakkelijke klus. Er was enthousiasme, kennis, geduld en vooral mensenkennis nodig.

het huidige bestuur van NEOS Oosterzele (foto van de vereniging)

het huidige bestuur van NEOS Oosterzele (foto van de vereniging)

Juliette zag geleidelijk aan haar prille vereniging groeien en bloeien. Leden sloten aan, vol verwachting en nieuwsgierigheid voor de aangeboden activiteiten. Met de jaren breidde de bestuursploeg uit, jonge leden werden tot lei(ij)dende bestuursleden uitgenodigd.

Bestuursleden en -functies vanaf 1994:

Voorzitter: De Meyer Juliette (overleden 2012)
Ondervoorzitter: De Taeye Clara (overleden 2007)
Secretaris: Gouwy Gilbert (overleden 2009)
Penningmeester: Iemants Marieke (eervol ontslag 2011)
Bestuursleden: Geysen Elisabeth, Van der Veken Paul (overleden 1999), Van de Vijver Gaston (overleden 2006) en Vermeulen Agnes (overleden 2006).

Op 21 juni 2007 gaf voorzitster Juliette Demeyer de fakkel door aan Guido Vervust. Gilbert Gouwy nam in maart 2004 ontslag als secretaris. Vanaf 01 april 2004 werd Antoine Heyerick de nieuwe secretaris.

NEOS: een NEtwerk van Ondernemende Senioren

Neos is een vereniging van en voor actieve senioren. Iedereen die zijn vrije tijd graag op een leuke en zinvolle manier wil doorbrengen is bij ons aan het goede adres. Neos — een pluralistische vereniging — staat open voor elkeen die zich aangesproken voelt door een gevarieerd programma met cultuur, vormende en ontspannende activiteiten. Voordrachten, daguitstappen, culturele evenementen, ontspanning en gezellig samenzijn – het kan allemaal bij Neos.

Elke activiteit wordt aan de leden met een uitnodiging meegedeeld zodat elkeen een duidelijk beeld krijgt van de inhoud en de aard van de activiteit. Neos Oosterzele participeert ook aan de activiteiten die door Neos Nationaal en Neos Provinciaal worden georganiseerd. Heden telt Neos honderd vierenvijftig leden, verspreid over de zes deelgemeenten van Oosterzele.

Bestuursleden en -functies vanaf het werkjaar 2012-2013:

Voorzitter: Vervust Guido
Ondervoorzitter: Engels Eric
Secretaris: Heyerick Antoine
Penningmeester: Vandaele Raoul
Bestuursleden: Geysen Elisabeth, Gabriël Christianne, Adam Monique, Coucke Rita, de Poucques Anne en Vervust Lieve.

neosvzw.be/oosterzele

NEOS Oosterzele – daguitstap Lam Gods Gent

Deze cultuuruitstap staat volledig in het teken van de restauratie van het ‘Lam Gods’. Het meesterwerk werd aangevat door Hubert Van Eyck (overleden 1426) en voltooid door zijn broer Jan in 1432.

Een vrije vertaling van het kwatrijn op het veelluik verklaart: “De schilder, Hubert Van Eyck, een groter man werd nooit gevonden, vatte dit werk aan. Zijn broer Jan, de tweede in de kunst, voltooide die zware taak op verzoek van Joos Vijd. Die nodigt u, op 6 mei (1432) met dit vers uit om te aanschouwen wat werd verricht.”

Onze gidse is niemand minder dan Prof. dr. Anne van Grevenstein-Kruse, adviseur van de kathedrale kerkfabriek. Haar begeestering werkt aanstekelijk. Zij drukt vooraf haar tevredenheid uit over de harmonische samenwerking tussen de verschillende instanties. De kathedrale overheid, de beheerder van het schilderij, nam de beslissing om het schilderij te restaureren. De Vlaamse overheid wees het Museum voor Schone Kunsten als locatie voor de restauratie aan. De behandeling wordt uitgevoerd door het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium. Gespecialiseerde restauratoren krijgen steun van de UGent. Het provinciebestuur coördineert de activiteiten naar het publiek toe.

NEOS Oosterzele bezoekt het Lam Gods, met als 4e van rechts Prof. dr. Anne van Grevenstein-Kruse

NEOS Oosterzele bezoekt het Lam Gods, met als 4e van rechts Prof. dr. Anne van Grevenstein-Kruse (foto NEOS)

Men voorziet dat de restauratie een vijftal jaren (2012-2017) zal duren en de kostenraming bedraagt 1 400 000 euro. Volgens onze gidse is deze restauratie onontbeerlijk wil men dit meesterwerk voor het nageslacht bewaren.

Tijdens ons bezoek zijn de restaurateurs niet aan het werk, dat is wel tegenslag. We krijgen evenwel een breedvoerige en begrijpbare uitleg hoe men bij zo’n restauratie tewerk gaat. De oude, vergeelde vernislagen worden verwijderd. Hierna wordt de originele verflaag gecontroleerd en verbeterd. Een nieuwe vernislaag wordt dan aangebracht. Dit is uiteraard minutieus en tijdrovend werk. Men onderzoekt eveneens welke materialen en technieken er destijds werden gebruikt. Momenteel zijn een achttal panelen in behandeling, waaronder deze waarop de opdrachtgevers van het schilderij, Joos Vijd, voorschepen van de stad Gent en zijn echtgenote Elisabeth Borluut, zijn afgebeeld.

Na haar uiteenzetting vergezelt de professor emeritus ons naar de Sint-Baafskathedraal. We bewonderen het meesterwerk, veilig geborgen in zijn glazen kooi. De panelen die op dit ogenblik gerestaureerd worden, zijn vervangen door zwart-wit foto’s op ware grootte.

We beëindigen het drieluik van ons bezoek in het Caermersklooster. Via powerpoint-voorstellingen, tekeningen, maquettes en bijhorende lezingen krijgen we een overzicht van deze unieke tentoonstelling. Ook hier  begeleidt onze gidse ons op onze zoektocht naar informatie.

Een belangrijke vraag blijft voorlopig onbeantwoord: waar zal het gerestaureerde ‘Lam Gods’ te bezichtigen zijn ? Wij zullen het vernemen bij leven en welzijn.

Wij sluiten een leerrijke dag af met een bezoek aan ‘Jacob’ langs de Vrijdagmarkt. Na de geestelijke inspanning volgt een welverdiende ontspanning en hoe kan dit beter dan met een ‘Gentse tripel’. Vanop zijn Vrijdagmarkt wijst Artevelde ons, met gestrekte arm, de weg huiswaarts. Hij zag dat het goed was.

NEOS – daguitstap Gent

We varen door het middeleeuwse centrum van Gent met zijn uitgebreid scala van monumenten. Vanaf de Korenlei varen we op de Leie en de Lieve tot aan de torens van het Rabot. Op deze boeiende, gegidste historische rondvaart krijgen we zicht op de drie torens van Gent : van de Sint-Baafskathedraal, van het Belfort en van de Sint-Niklaaskerk. We varen langs gildenhuizen, het Gravensteen, het Prinsenhof, het Patershol, de oude vismijn en het vleeshuis, kloosters en oude graanhaven. We ontdekken Gent vanuit een anders perspectief: een stad met geschiedenis, een stad met een groots verleden, een stad met toekomst, een stad die renoveert.

NEOS Oosterzele op boottocht in Gent

Als tussendoortje lopen wij de Sint-Baafskathedraal binnen en dalen af in de ondergrondse ruimte van de crypte. Relikwieën en kostbaar zilverwerk : monstransen, kelken schitteren in vele uitstallingen. Priestergewaden getuigen van eerbiedwaardige kerkelijke overheid. Eeuwenoude muurschilderingen werden bij renovatie herontdekt.

Bezoek stadsbrouwerij Gruut

Bedrijfsleidster en brouwingenieur Annick De Splenter runt sedert 2009 de stadsbrouwerij Gruut, gelegen aan de Grote Huidevettershoek, hartje Gent. Het is een unieke brouwerij omdat er geen hop, maar wel een kruidenmengsel gebruikt wordt als ingrediënt. Onze gastvrouw blikt terug in de geschiedenis van Gruut. Eeuwenlang was Gent het centrum van de bierbrouwerijen. De gruuten waren ook de betaaleenheid ten tijde van Keizer Karel. In het middeleeuwse Gent werden de belastingen betaald met gruuten. Men betaalde met enkele en dubbele munten. De Gruut-munt wordt gebruikt als logo, dat op de flessen en glazen van de brouwerij staat afgebeeld.

bier proeven in de Gentse stadsbrouwerij Gruut

De verloren gegane traditie van het bierbrouwen wordt vandaag nieuw leven ingeblazen  door  stadsbrouwerij Gruut. Of je nu van blond, bruin of wit houdt, Gruut valt altijd in de smaak. Er zijn momenteel vijf varianten : een witbier, een blonde, een amber, een bruine en Inferno. Tijdens de uiteenzetting proeven we drie gruuten: ‘Gruut Blond’, licht, zacht, een variatie van verscheidene moutsoorten en ongefilterd, ‘Gruut Amber’, een Amber Ale met Gruut-kruiden, ‘Gruut Wit’, zeer aromatisch, met een geurige fruitigheid en een lichte kruidachtige nasmaak.

Tot slot kunnen wij onze vaardigheid testen met het puzzelen met twee bierviltjes. Als men twee bierviltjes tezamen puzzelt, ontdekt men een verborgen tekening, vaak een lichtjes erotische afbeelding.  Om het volledig Gents te houden doen wij ons te goed aan een maaltijd ‘à volonté’ Gentse waterzooi.

Bij het verlaten van het gerestaureerde gebouw uit 1840, lezen we op de voorgevel:

“We goan reklameere
Want we stoan zuu druuge lijk een hijt
Geeft ons onze Gruut weer
Van de euen tijd !”

NEOS – Daguitstap Frans-Vlaanderen

Een kille voorjaarsmorgen … Vijfenzestig Neos-getrouwen geven toch een warm gevoel. Iedereen is stip op tijd. En toch… wij zullen met gevoelige vertraging onze bestemming Cassel bereiken. Een onmogelijke reisroute is hiervan de oorzaak. Koffie met een croissant maken veel goed. Hierna maken wij een geleide stadswandeling.

Kassel, gelegen in de Franse Westhoek en Frans-Vlaanderen, heeft ongeveer tweeduizend vijfhonderd inwoners. De honderdzesenzeventig meter hoge Kasselberg is het hoogste punt van de Westhoek. In de Romeinse tijd was Kassel het vertrekpunt van zeven heerwegen, één daarvan is duidelijk zichtbaar vanop de top van de Kasselberg. De stad werd meermaals geplunderd en verwoest.

Een deugddoende opwarmer na een kille dag... à votre santé !

Op de Kasselberg staat een gedenkteken dat herinnert aan de drie veldslagen die hier plaats vonden. Hier staat ook het standbeeld van Generaal Foch die op de Kasselberg zijn hoofdkwartier had. Ook een beschermde windmolen trekt de aandacht. Kassel bezit enkele bezienswaardigheden. Op de Markt staat het zestien eeuwse ‘Landshuys’, thans een museum, herenhuizen uit de 17e en 18e eeuw verwijzen naar vroegere rijkdom. De gotische hallenkerk ‘Onze-Lieve-Vrouw van de Crypte’ heeft een fraai interieur. De oorspronkelijke parochiekerk op dezelfde locatie die aan Onze-Lieve-Vrouw was gewijd, werd achtmaal tot puin herleid en terug heropgebouwd. Tijdens de Franse Revolutie (1789) diende ze tot paardenstal, gevangenis en hospitaal.

Tijdens onze wandeling gaan we de voormalige Jezuïetenkerk voorbij, we lopen langs de ‘Porte d’ Aire’. We verlaten Kassel en rijden een twintigtal km verder, richting Esquelbecq. We brengen een bezoek aan de artisanale brouwerij Thiriez. De brouwerij is ontstaan in 1996 op de plaats waar vroeger een landbouwbrouwerij was. Na een korte uiteenzetting door de heer Thiriez kunnen we de producten van de edele kunst van het brouwen proeven. ‘La blonde d’Esquelbecq’ is aan te raden: mooi van kleur en lekker op de tong. Wie dit ‘blondje’ niet ziet zitten kan proeven van ‘La Rouge Flamande’, genaamd naar het rode melkveeras uit de streek.

Na dit eerder kort, maar niet minder verblijdende bezoek zetten wij onze tocht verder naar de vestingstad Bergues. Daar genieten wij van een uitgebreid middagmaal. We starten de namiddag met een rustige boottocht van Bergues naar Duinkerke over één van de oudste kanalen van Frankrijk. Dat dit een verrijkende boottocht is, is de waarheid geweld aandoen.

We komen terug aan wal in de belangrijke havenstad Duinkerke. Onder leiding van een charmante gidse rijden we de stad rond. Hier komen verleden, heden en toekomst van Duinkerke aan bod: de Sint-Eligiuskerk, waarin onder andere de Duinkerkse kaper Jan Bart ligt begraven, het Belfort dat er langs de overzijde van de weg een beetje verweesd bijstaat, is de voormalige klokkentoren van de Sint-Eligiuskerk, de toren van de Leughenaer, het standbeeld van kaper Jan Bart, “Al die willen te kap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn …”, dit lied vond zijn oorsprong in Duinkerke.

De architectuur van de badplaats Malo-les-Bains, hier vinden we verschillende villa’s van rijke burgers uit het begin van de twintigste eeuw, ook de wederopbouw van het stadscentrum na de tweede wereldoorlog. Op onze terugweg huiswaarts houden we halt in ‘Het Spaans Kwartier’ te Izenberge. We laten ons de broodmaaltijd smaken en de Picon vooraf wordt door niemand afgewezen.

Neos-Paasfeest met Bart Verhelle en Arnold Sercu

Landskouter, 17 april. Neos-voorzitter Guido Vervust mag zesennegentig Neos-senioren verwelkomen. Zijn intro spreekt voor zich: “Pasen is opnieuw beginnen, denkend aan Hem, die leven is. Pasen is zich steeds bezinnen op alles wat ons gegeven is. Pasen is je handen vouwen en denken dat je nu nog leeft. Pasen is mogen vertrouwen, dat er Iemand is die altijd om je geeft! “

Het zang- en muzikale duo, Bart Verhelle en Arnold Sercu beginnen aan — wat later zou blijken — een amusementsvolle namiddag. Zoals ze zelf beweren : ze treden graag op voor senioren, dit zijn junioren met ondervinding. Met Herman van Veen zetten we alle zorgen opzij : “Opzij, opzij, opzij, vallen, opstaan en weer doorgaan.” Doorgaan doen we met Annie MG Smidt: “Op een mooie Pinksterdag, als het even kon, liep ik met mijn dochter aan het handje.”

Troubadour Miel Cools doet ons nog meer “Houden van, houden van, ’t is vaak niet bijzonder, ’t is vaak niet zo’n wonder, maar geen Neos-mens die zonder kan.” Tussen de liederen door vertelt Bart, als bindweefsel, enkele fijne moppen. Zijn vrouw: “We zijn vijfentwintig jaar getrouwd. Onze overburen zijn dertig jaar getrouwd. Nog elke morgen krijgt zijn vrouw drie kussen vooraleer hij naar zijn werk vertrekt. Waarom doe jij dat niet?” Bart : “Schatje toch, ik ken die vrouw niet zo goed.”

Onze Neos-vrienden zien er allen stralend uit, mooi uitgedost, … je zou voor minder. Dorus Manders heeft minder geluk: er wonen twee motten in zijn oude jas. Hij noemt haar Charlotte en hem noemt hij bas. Wij zetten onze muzikale weg voort naar ‘het dorp’ van Wim Sonneveld : “En langs het tuinpad van mijn vader, zag ik de hoge bomen staan. Ik was een kind en wist niet beter, ik dacht dat het nooit voorbij zou gaan.” Bart vertelt: “Een GPS helpt je niet alleen de juiste weg vinden, hij controleert ook je lichaamsgewicht. Toen Bart bij Agathea arriveerde, kreeg hij te horen : U bent aangekomen.” Toen Jo Leemans ‘een heel klein meisje was’, vroeg zij haar moeder : “Wat zal Neos zijn?” Haar moeder antwoordde : “Que sera, sera, wat zijn moet dat zal zo zijn, de toekomst die blijft geheim, que sera, sera!”

Onze muzikale artiesten vervolgen met een Nederlandse potpourri: elke morgen om half zeven, kleine kokette Katinka, Jan Klaasen was trompetter, als de lente komt, ik geef je een roosje, kijk eens in de poppetjes van mijn ogen. Vooraleer te pauzeren gaan we met Toon Hermans naar ‘Café Biljart’. Oom Arie en ome Willem vonden er energie ‘op het kleine stukje groen voor ’t eenzame hart’.

Bart Verhelle (links) en Arnold Sercu luisteren het Neos paasfeest op (foto Eddy De Moor)

Na de pauze wordt ode gebracht aan het historisch volkslied, het Oud-Nederlandse lied. We volgen Annemarieken naar den buiten al bij de soldaten. Reeds honderd jaar zingt: “Een smidje in zijn smisse, die zong de hele dag. Een meisje op haar kamer die had dat lied gehoord. Zijn stemme klonk zo helder bij iedere hamerslag.” Om onze zuiderburen te plezieren zingen wij met : “Le chevalier de la table ronde : oui, oui, non, non”. De mannen knikken ‘oui’, de vrouwen roepen ‘non’ (zoals ‘madame non’).

Terwijl het hier lekker aangenaam is in Agathea tikt de regen tegen de ruiten. Het is lente, maar ‘Des winters als het regent, dan zijn de paadjes diep.’ Ook Vader Abraham verkiest de gezellige warmte : “Daar in dat kleine café aan de haven, daar zijn de mensen gelijk en tevree”. Vermoedelijk allen Neos-leden. Bart: Mijn moeder heeft me geleerd tevreden te zijn met wat je hebt. “Je moet met minder tevreden kunnen zijn”, zei ze,… tot ze mijn schoolrapport zag. Aan de haven zag Bobbejaan Schoepen : “De lichtjes van de Schelde”. Deze meezinger doet het Neos-hart wat sneller slaan.

Met een vlieger, van de haven aan de Schelde naar Gent is een niemendal. Voor ’t Vliegerke’ van Walter De Buck was dit geen sinecure, want zijnen steert was geen chique toebak weert en op één twee drei pardaf, de koorde schoot eraf. Hij was gaan vliegen al mee de wind. Pianist Arnold is nog altijd verliefd op zijn vrouwtje Tine. De tranen komen hem in de ogen bij : “Tineke van Heule, ons maartje, kan werken gelijk een paardje.” Kan een feestnamiddag nog beter uitgezongen worden dan met het concerto van Johan Stolz: “Concerto voor jou, Natasha, speel ik op ’t klavier van mijn hart.” We krijgen er niet genoeg van, ‘we want more’. Deze twee Westvlaamse artiesten ronden af met Willem Vermandere : “Lat mie moar lopen langs de stroaten, ik en mijn lief, da’k zo gieren zie.

Terwijl Willem en z’n lief verder genieten tot ’s avonds loate, genieten wij van een heerlijk avondmaal: rundsbrochette van Limousin met nog veel smakelijks, een glas rode of witte wijn naar eigen goesting en een vanille-ijs als afsluiter. Wij hoorden maar één geluid: “Het was een top-namiddag, proficiat mensen, doe zo voort !” Dank je wel, lieve vrienden, dit doet ook ons deugd. “En genieten doen we tot ’s avonds loate, en dichte sloapen, ik en zie.”

Koningsviering kaartmaatschappij Aelmoesenijevrienden

Landskouter kent geen grenzen meer, geen hinderpaal, geen muur belet de toegang tot dit dorpje, oase van rust, plekje van stille gezelligheid, bron van geestelijke ontspanning. Voor die ontspanning zorgden vierenveertig jaar terug een tiental dorpsgenoten-kaartvrienden voor de start van een vereniging die zou uitgroeien en bloeien door de jaren heen. Jaar na jaar genoten zij mee van het succes van hun Landskouterse vrienden, kaartkoningen en -prinsen van eigen bodem. Onze maatschappij kreeg uitstraling, kreeg weerklank buiten de Landskouterse stadsgrenzen. Met de jaren stellen wij vast — en daar treuren wij zeker niet om — dat met regelmaat een getransfereerd kaarttalent onze plaatselijke kaarters komt aftroeven.

Zo deed ook René De Winne, een drietal jaar geleden overgewaaid vanuit Oosterzele. Hij was het vlug gewoon bij ons — achteraf bekeken een beetje te vlug — dat hij reeds voor de tweede maal op rij met de hoogste titel gaat lopen. René deed zijn entree langs de grote poort. Hij kon zijn kaarttalenten niet verbergen. Maand na maand, twee jaar tereke, kaartte hij mee aan de leiding, zeker van zijn kunnen, zonder luidruchtig misbaar, maar vastberaden, met een zekere dosis geluk die er bijhoort als het zout bij de soep, om eerlijk te zijn, het zijn veelal dezelfde die dat geluk zelf maken, die dat geluk kunnen forceren. Hij begon de twaalfde kaartbeurt met een redelijke voorsprong van vier punten, maar toch kon hij er niet volledig gerust in zijn, je weet maar nooit. Maar, geen nood, hij deed wat hij moest doen : hij won zijn kaartbeurt, de zege was binnen.

kaartkoning René De Winne

Ik wil even terugblikken op de kaartresultaten van René het voorbije kaartjaar: vanaf september heeft hij de leiding genomen om ze niet meer af te staan. Uiteindelijk heeft hij met een voorsprong van zeven punten de hoogste titel behaald. Met zijn 173 punten op 180 behaalt hij 96,11%; dit staat voor de vermelding ‘Uitmuntendheid’of ‘Primus inter pares’, de eerste onder zijn gelijken.

Beste kaartvrienden, wij kunnen ons geen kaartavond meer indenken zonder onze secretaris, Eric Van de Vijver, achter zijn ‘pupieterke’, naarstig inschrijvend, blad omdraaien en terug en nog eens draaien en nog eens terug, lippenijpend op zijn reclamestylo, matig smakkend aan zijn altijd bijna lege glaasje gini of meestal ander nat, onverwachts de kaarters storend met zijn al te luid teerlinggeschud.

(vlnr) koning De Winne, burgemeester Van Durme en prins Van De Vijver

Eric, reeds jarenlang zet jij je in voor onze vereniging in taal en teken. Bij om het even welke vergadering of feestelijke gebeurtenis — zoals vandaag — ben je de spreekbuis van de bestuursleden en leden. Je was de man die het steeds ‘zegde’. Eric je bent met de jaren gegroeid en vergroeid met je kaartmaatschappij, met je kaartvrienden. Je bent vandaag niet onze koning, dat wel niet, maar je bent nu voor minstens een jaar lang ‘Prins van het Land van Landskouter’.

de kaartmaatschappij Aelmoesenijevrienden

Het viel de eerste maanden niet op, maar je kaartte je steeds vooraan, klaar voor de mooiste plek op het podium. Vanaf juli — met een zesde plaats — verbeterde je klassering stelselmatig en vanaf december gaf je de tweede plaats niet meer af. Ondanks een klein verlies de laatste kaartbeurt slaagde je er toch in ons allen achter jou te laten. De prinsentitel is meer dan verdiend, Eric, omdat je een gedegen en geduldig kaarter bent, wat kan je genieten van een veelal (te)lang durende ‘boom’. Ik wil ook graag vermelden dat de toen nog piepjonge Eric reeds in 1994 de koningstitel behaalde.

Meer foto’s op http://foto.landskouter.be/#14.6

Neos Oosterzele: justitie en drugsaanpak met Annemie Serlippens

Parochiehuis “De Rots” te Scheldewindeke is overvol met honderd en zes Neos-leden en Neos-sympathisanten. Van waar die grote interesse voor een voordracht? Het onderwerp ‘Justitie’ en dan vooral de drugmaterie spreekt de mensen aan. Daarbij speelt de persoon van de causeur, iemand van bij ons, persmagistraat Annemie Serlippens, een positieve rol. Tijdens haar uiteenzetting schetst zij, aan de hand van een powerpointpresentatie, een overzichtelijk beeld van de structuur en de werking van de magistratuur. Zij gaat uit van de vraag : “Wie doet wat binnen Justitie?”. Justitie omvat:

  • Ministerie van Justitie + kabinet
  • FOD (Federale Overheidsdienst) Justitie
  • Rechterlijke organisatie met zittende en staande magistratuur
    • Zittende magistratuur : Rechters, verdeeld over diverse rechtscolleges, zoals
      • vredegerechten en politierechtbank
      • rechtbank van eerste aanleg, arbeidsrechtbank en rechtbank van koophandel
      • hof van beroep, arbeidshof en hof van assisen
      • hof van cassatie en grondwettelijk hof
    • Staande magistratuur: Openbaar Ministerie spoort op en vervolgt

Cijfers uit Gent

Het Parket in Gent bestaat uit: de Procureur des Konings, 9 eerste substituten en 24 substituten procureur des Konings. Enkele cijfers uit het arrondissement Gent : 597.453 inwoners, 27 steden en gemeenten, 10 politiezones, behandeling van 175.000 dossiers in 2009 in Parket Gent (= 7.000 per magistraat). De Procureur des Konings vordert toepassing strafwet en geeft advies. De taken van de parketmagistraat zijn:

  • verzorgt 24/24 u. en 7/7 dagen permanentie : telefonische contacten en opdrachten
  • opsporen : kennisname, leiden van het onderzoek, dit kan zijn een opsporingsonderzoek, een mini-onderzoek, een gerechterlijk onderzoek
  • vervolgen : gerechterlijk onderzoek : eindvordering
  • vorderen op zitting: samenstelling zetel = 3 rechters of alleensprekend rechter
  • uitspraken : hoofdgevangenisstraf, werkstraf, geldboete, internering, uitstel, opschorting, vrijspraak

Relaties met de pers

Een onderzoek kan gebaat zijn bij correcte informatievoorziening en draagt bij tot het vertrouwen van de bevolking in Justitie. De perswoordvoerder van het parket — o.a. Annemie Serlippens — communiceert in naam van de Procureur des Konings. Hij of zij neemt zelf het initiatief om informatie te verstrekken aan de pers.

Annemie Serlippens en de aandachtige Neos leden (foto Guido Vervust)

Tijdens het tweede luik van haar betoog heeft spreker het over de vernieuwde drugaanpak in Gent, waarbij zij als magistraat een belangrijke rol vervult. We kunnen stellen dat de pilootprojecten, de ‘Proefzorg’ en de ‘Drugbehandelingskamer’ een groot succes zijn. Deze projecten zijn een samenwerking tussen het parket, de rechtbank, de Oost-Vlaamse hulpverlening en de balie. Drugverslaafden die in aanraking komen met het gerecht krijgen de kans af te kicken in plaats van in de gevangenis te belanden. Zeven op de tien verslaafden kiezen voor deze behandeling. De duurtijd van die drugbehandeling varieert van zes tot twaalf maanden afhankelijk van de inzet en vooruitgang van de beklaagde.

De meesten van hen zijn harddrugsverslaafden, gebruikers van heroïne en cocaïne. De verslaafden moeten maandelijks voor de rechtbank verschijnen om te bewijzen dat zij de aangeboden hulp ernstig nemen, dit gaat van stelselmatig afkicken tot het zoeken van werk en een woning. Wanneer zij de behandeling tot een goed einde brengen, maken zij kans op een opschorting van straf. “Het is bemoedigend”, besluit Mevrouw Serlippens, “dat meerdere afgekickte personen terug de rechte weg gevonden hebben ten goede, niet alleen voor zichzelf, maar evenzeer voor hun familiale en sociale omgeving.”