Het Aelmoeseneiebos ademt!

Fornalab, onderdeel bosbeheer van het departement milieu binnen de Universiteit Gent, test momenteel in het Aelmoeseneiebos wetenschappelijke toestellen uit die de CO2 opname van het bos meet. Het doel is om dit later te gebruiken in het Kongobekken waar zo’n “fluxtoren” inzicht moet verschaffen in de C02 opslagcapaciteit van het Afrikaans regenwoud. Eventuele problemen kunnen hierdoor opgelost worden vooraleer de set-up daar wordt geïnstalleerd. De eerste verzamelde data leert ons dat het Aelmoeseneiebos met dag en nachtcycli “ademt”. Er werd gemeten van 21 juli 2019 (200) tot en met 18 augustus 2019 (230).

Meettoren in het Aelmoeseneiebos (foto ForNaLab)

Bij aanwezigheid van daglicht is het bos fotosynthetisch actief en zal het CO2 opnemen. Bij te weinig licht (’s nachts) stoot het bos CO2 uit (groen, bovenste grafiek, zie onder). Dit laatste is echter minder dan wat het bos overdag aan CO2 opneemt, wat bewijst dat het bos een belangrijke rol speelt in de opname van CO2. Voor water is het omgekeerde waar: tijdens de dag wordt er waterdamp afgegeven terwijl ’s nachts de stomata (huidmondjes) sluiten en de waterdampafgifte stopt (blauw, middelste grafiek).

metingen van CO2, H2O en temperatuur tijdens de periode (ForNaLab)

Bomen zien af tijdens hittegolf

Als we verder ingaan op de data, valt het op dat ook de bomen het lastig hadden tijdens de hittegolf van eind juli. De hittegolf is met haar recordtemperaturen zichtbaar op de onderste grafiek (rood, dag 204-207). Tijdens deze periode is de CO2-opname van de bomen merkbaar lager. Dit bewijst dat de groei van de bomen aanzienlijk werd verminderd door de hittegolf.

Hi-tech meetapparatuur steekt uit boven het Aelmoeseneiebos (foto ForNaLab)

Het opnemen van deze continue en zeer nauwkeurige gegevens werd mogelijk door het installeren van zeer precieze meetinstrumenten die toelaten de broeikasgas-uitwisseling tussen een ecosysteem en de atmosfeer. De toren zal ook meteorologische data opnemen zoals bijvoorbeeld temperatuur, windsnelheid/richting en precipitatie. Deze instrumenten zijn, zoals hierboven vermeld, bestemt voor het Kongobekken. Hiermee zou UGent/men tegen eind 2020 o.a. een beter inzicht moeten krijgen over het werkelijke CO2-opslagcapaciteit van dit regenwoudgebied, het grootste ter wereld na het Amazonegebied. Hiernaast zouden de verzamelde gegevens ook een grote troef moeten vormen voor onderzoek rond het potentieel effect van klimaatsverandering op dit biodiversiteitsrijke ecosysteem.

Share